Ουρανόεσσα*

ouranoessaΤο βιβλίο

Μετά το τέλος του πολέμου, ο αρχαιολόγος Ανδρέας Στάης ακολουθεί τα σημάδια  που θα του αποκαλύψουν το πρόσωπο της θεάς που στοίχειωνε για χρόνια τα όνειρά του. Ταυτόχρονα αναζητά το όνομα της γυναίκας που σε μια νύχτα έγινε ολόκληρή του η ζωή…

Στο σήμερα, ένας άλλος Ανδρέας, ερευνητής της Ιντερπόλ, αφήνει πίσω του την Αμερική και ταξιδεύει προς το νησί που καλύπτει με αναπάντητα ερωτήματα το παρελθόν της οικογένειάς του,  για να πει το τελευταίο αντίο στο πιο αγαπημένο πρόσωπο της ζωής του και να γνωρίσει τη μυστηριακή Ηρώ…

Όταν οι μοίρα υφαίνεται με νήματα που κινούν άλλοτε Θεοί και άλλοτε Δαίμονες, κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από την ήδη προδιαγεγραμμένη πορεία του…
Μυστηριακές τελετές λουσμένες από φωτιά και πανσέληνο, και όρκοι σιωπής φορεμένοι σε ένα δαχτυλίδι, που παντρεύει θεούς και ανθρώπους σε ένα κοινό παρόν.

#ouranoessa #krombooks #dioptrabooks #book #vivlio #read #diavasma #booklovers

About the book

In the final stages of WWII, archaeologist Andreas Stais follows the signs that could lead him to unearth the face of the goddess who has been haunting his dreams for years, all the while searching for the woman who, over a brief encounter, has come to dominate his waking hours.

In present day Greece, another Andreas, an Interpol officer, leaves America and returns to his grandparents’ island to bid farewell to his beloved grandmother.  Once there, he will come face to face with long buried family secrets and the enigmatic Iro…

When Gods and Demons pull the threads, no one can escape their fate… pagan rituals under the glare of the full moon and vows of silence tied to a sacred ring, which joins men and gods in a common path. 

 

 

 

 

 

Αποκτήστε πρώτοι με προπαραγγελία την πολυαναμενόμενη Ουρανόεσσα*!

 

 

ΕΙΠΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

alkpapadaki_bΈνα συναρπαστικό μυθιστόρημα
σε ταξιδεύει, σε μαγεύει, σε μαθαίνει”.

Αλκυόνη Παπαδάκη

 

Απόσπασμα από τον λόγο της Αλκυόνη Παπαδάκη στην κεντρική παρουσίαση της Ουρανόεσσας…
 
«Εγώ δεν ξέρω να κάνω αναλύσεις κειμένων ούτε βιβλιοκριτική όμως τόσα χρόνια στο άθλημα μπορώ να διακρίνω εύκολα τι αξίζει και τι όχι. Αυτό το τελευταίο μυθιστόρημα του Κώστα έχει όλες τις αρετές ενός καλού μυθιστορήματος. Είναι λογοτεχνία. Ο συγγραφέας ήξερε πολύ καλά τι ήθελε να πει, πώς να το πει για να τραβήξει το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Είναι τέλεια δομημένο, ο μύθος του συναρπαστικός, οι ήρωες του ψαγμένοι χωρίς υπερβολές και στοιχεία απλώς εντυπωσιακά. Είναι ένα μυθιστόρημα χωρίς σελίδες κομπάρσους. Κάθε σελίδα έχει κάτι να σου πει. Και να θέλεις δεν μπορείς να το αφήσεις, να το ξεπετάξεις. Η γραφή του Κώστα είναι στέρεα. Οι λέξεις καρφώνονται, δεν αιωρούνται. Μου άρεσαν ιδιαίτερα οι αναφορές που κάνει σε θρύλους του νησιού, με έκανε να αγαπήσω τη Σαμοθράκη. Κι όλα αυτά ο μύθος, ο θρύλος, τα γεγονότα, οι χαρακτήρες, οι ήρωες είναι τόσο καλά δεμένα μεταξύ τους. Είναι ένα μυθιστόρημα γυζιασμένο. Σίγουρα ένα βιβλίο είναι καλό όταν ανοίγει παράθυρα στη σκέψη σου, όταν σε ταξιδεύει, όταν σου χαρίζει ένα όνειρο, όταν κάνει κάποιες χορδές στην ψυχή σου να βγάλουν ήχο. Αυτό το βιβλίο του Κρομμύδα τα καταφέρνει πολύ καλά όλα αυτά.»
 Αλκυόνη Παπαδάκη

Συγγραφέας

 

 

«Ουρανόεσσα… Σχηματίζει όμορφες εικόνες την μια στιγμή και την επόμενη σου σφίγγει το στομάχι η αγωνία. Ατμοσφαιρικό. Γοητευτικό. Ταξιδιάρικο.»

Λένα Μαντά
Συγγραφέας.

fbzabslvdw5551ede524d1a

 

 

 

 

 

 

 

Η αλήθεια είναι πως ήδη από το εξώφυλλο του μου τράβηξε την προσοχή, καθώς όπως έχω ξαναπεί δεν διαβάζω το οπισθόφυλλο..Επομένως, όταν το πήρα στα χέρια μου, »βούτηξα» μεμιάς στις σελίδες του. Διένυσα ένα ταξίδι σύντομο (καθώς ναι μέσα σε λίγες ώρες το τελείωσα) μα συνάμα φανταστικό και άκρως περιπετειώδες. Σχεδόν ξημέρωνε όταν είχα φτάσει στο τέλος του, νιώθοντας μέσα μου χιλιάδες συναισθήματα να με κατακλύζουν. Η αλήθεια είναι πώς είχα καιρό να νιώσω τόσο έντονα!

 Σ” αυτό το σημείο προβληματίστηκα και παρατήρησα ότι ο κύριος Κρομμύδας είναι ο μοναδικός συγγραφέας (μέσα στην σύγκριση μπήκαν και οι γυναίκες συγγραφείς) που σε κάθε επόμενο βιβλίο του, αποκομίζεις όλο και πιο γεμάτα και γαμάτα συναισθήματα με όλο και πιο εξαιρετική πλοκή και το κυριότερο? Δοσμένη με μαεστρία. Αυτό μου δίνει να καταλάβω πώς δουλεύει κάτι επόμενο με περισσότερη αγάπη και δεν επαναπαύεται από μία προηγούμενη επιτυχία! Μ αυτήν την διαπίστωση σαν αναγνώστρια έχω πάντα έναν καλό λόγο να περιμένω πώς και πώς το επόμενο του βήμα..Για να δούμε όμως πιο λεπτομερώς το περιεχόμενο της Ουρανόεσσας..
 Μαγικό εξώφυλλο! Υπέροχα χρώματα σε ταξιδεύουν και μόνο βλέποντας το! Άψογη δουλειά από τις εκδόσεις διόπτρα! Η πλοκή σε παρασύρει και σε κάνει να θες όλο και πιο πολύ.. Μικρά κεφάλαια που βοηθούν την ευχάριστη ανάγνωση (και δεν σε κάνουν και να βαριέσαι..βασικό)! Η γραφή είναι απλή με όμορφα τοπία και απίστευτες περιγραφές που δεν σε κουράζουν λεπτό..ίσα ίσα σε οδηγούν με όμορφο τρόπο στην εξέλιξη της πλοκής.. Γλυκές παρομοιώσεις και εικόνες βγαλμένες από παραμύθι.. Υπάρχουν εναλλαγές χρόνου δοσμένες με καταπληκτικό τρόπο χωρίς να μπερδεύουν τον αναγνώστη λεπτό. Οι ήρωες εκπληκτικοί! Το εννοώ! Τους λάτρεψα όλους έναν προς έναν! Ρομαντισμός με απόλυτη πλοκή και περιπέτεια! Δραστήριοι!
 Τέλος, αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι η έμπνευση που παρέχει αυτό το μυθιστόρημα σε όσους το διάβασαν! Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που έχουν δημιουργήσει έχοντας ως βάση αυτό το βιβλίο! Άπειρες ζωγραφιές, χορογραφίες, τραγούδια, κοσμήματα, όμορφα άρθρα έχουν φτιαχτεί με στόχο την ύμνηση της Ουρανόεσσας! Σας το προτείνω.. Συγχαρητήρια!
Μαρία Παυλίδου Blogger.

 

13315524_1183468598331030_2561892194023616175_n

 

 

 

 

 

Η ανάγνωση ενός βιβλίου αποτελεί για μένα πάντα ένα ταξίδι.

Ταξίδι που σε μεταφέρει σε χώρους, χρόνους και γεγονότα ευχάριστα ή και δυσάρεστα, απρόβλεπτα  και ανατρεπτικά.

Ένα ταξίδι που άλλοτε σε γαληνεύει και άλλοτε σε αναστατώνει  και σε προβληματίζει!

Το βιβλίο της ΟΥΡΑΝΟΕΣΣΑΣ δεν είναι ένα  συνηθισμένο ταξίδι όπως τόσα άλλα…!

Με μαγνήτισε με το νέο του βιβλίο ο Κώστας Κρομμύδας, με πλάνεψε, με μάγεψε κυριολεκτικά, σαν τη Θεά Κίρκη και με κράτησες στο νησί , όχι της Αίας –νησί της Κίρκης_ αλλά της Ουρανόεσσας, στη Σαμοθράκη και μάλλον παραμένω ακόμα εκεί, ώσπου να βρεθεί αντίδοτο, κάποιο κατάλληλο βότανο και να λύσει τα μάγια!

Η μαγεία δεν έχει να κάνει μόνο με τον χώρο και το μυστήριο που κρύβεται πίσω από πρόσωπα και γεγονότα.

Έχει να κάνει με ένα σύμπλεγμα  χώρου-χρόνου, χρωμάτων και προσώπων που μπερδεύονται στο παρόν, στο παρελθόν και ξανά στο παρόν.

Είναι μια συναρπαστική ιστορία που δεν σε εντυπωσιάζει απλά με την πλοκή των γεγονότων, νιώθεις να επιδρούν τα πάντα στη ζωή και στη σκέψη σου, σε μετατρέπει σε θεατή και ταυτόχρονα σε ήρωα μιας καλοσχεδιασμένης κινηματογραφικής ταινίας!

Τυχαίο ή σύμπτωση , αφού ο δημιουργός δεν είναι μόνο συγγραφέας αλλά και άνθρωπος του Θεάτρου;!

Ξεκινώντας από το εξώφυλλο ακόμα και προχωρώντας στην ανάγνωση του βιβλίου, νομίζεις ότι διασχίζεις ένα Δαιδαλώδες μουσείο, με αίθουσες που εκθέτουν διαφορετικά είδη τέχνης και ταυτόχρονα συνδέονται όλες μεταξύ τους με πολλά κοινά χαρακτηριστικά στοιχεία!!

Ένα πολυδαιδαλώδες μουσείο πολλαπλών εκθεμάτων  που έχει να σου προσδώσει διαφορετικές εμπειρίες και ξεχωριστό πλούτο συναισθημάτων.

Αυτό δείχνει ότι πραγματικά ο Κώστας κατέχει καλά την τέχνη του λόγου!

Ένας Γάλλος συγγραφέας, ο Ζαν ντε λα Μπριγέρ, είχε πει  πως, «Όταν το βιβλίο που διαβάζεις ανεβάζει το ηθικό σου και γεμίζει την καρδιά σου με αισθήματα ευγενικά, τότε μη ζητάς να κρίνεις με άλλο τρόπο το έργο. Είναι καλό και γραμμένο από αριστοτέχνη της πέννας.»

Νίκη Μπελαδάκη

Βιβλιοθηκονόμος-Μουσειοπαιδαγωγός

12711050_10153879415817969_7626402871803231316_o

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ένα εξώφυλλο που σίγουρα θα μαγνητίσει τα βλέμματα, ένας τίτλος που θα παραξενέψει πολλούς και το όνομα του Συγγραφέα , είναι τα στοιχεία που είχα και άνοιγαν την πόρτα για το ταξίδι. Ένα συναρπαστικό και γεμάτο αγωνία ταξίδι που ξεκινάει από την πρώτη κιόλας πρόταση.. Η αδρεναλίνη ανεβαίνει , και εσύ μένεις να αναρωτιέσαι, τι θα ακολουθήσει αν αυτή είναι μόνο η αρχή..

Ένα βιβλίο με πολλές ιστορικές αναφορές , που όμως δεν κουράζουν αλλά αντιθέτως θέλεις κι άλλες… Ιστορικά στοιχεία που αγνοούσα έπαιρναν «σάρκα και όστά» μπροστά μου ταξιδεύοντας με πολλά χρόνια πριν, συνθέτοντας ένα άλλο περίεργο και άγνωστο σκηνικό που βαθιά μέσα μου θα ήθελα με κάποιο τρόπο να είμαι μέρος του..

Οι τελετές , οι μυημένοι, η πανσέληνος.. Οι αρχαιολόγοι που με την αγάπη και το πείσμα τους θέλουν να ανακαλύψουν βήμα βήμα την ιστορία μας.. Οι αρχαιοκάπηλοι που μπροστά στα χρήματα κάνουν τα πάντα.. Όλα και όλοι έχουν την θέση τους στην Ουρανόεσσα..

Άνθρωποι με πολύ καλά κρυμμένα μυστικά σε ιντριγκάρουν και σε κάνουν να θέλεις να ρουφήξεις γρήγορα  γρήγορα το βιβλίο για να τα μάθεις… Αγάπες αληθινές που αντέχουν στον χρόνο, έστω και αν διαρκέσουν πολύ λίγο…

Η Ζωή , η Ελίζαμπεθ, ο Αντρέας, η Ηρώ , ο Αντρέας, ο Βασίλης , όλοι τους εκεί , ο καθένας με τον δικό του ρόλο.. η Ντεστίν , που αγάπησα τόσο..

Το βιβλίο τελείωσε και εγώ απλά ήθελα κι άλλο.. Μία φράση κράτησα του γέροντα της ιστορίας.. . «Να κρατάς πάντα ένα μυστικό για σένα. Κάτι που ποτέ δεν θα αποκαλύψεις σε κανέναν.»

Πολύ διαφορετικό από ότι είχα διαβάσει μέχρι τώρα από τον συγγραφέα.. Μυστήριο, ιστορία, αγάπη, ίντριγκα, δοσμένα όλα «τόσο όσο»… χωρίς περιττές περιγραφές , και περίτεχνες λέξεις!!! Γραμμένο έτσι που να σε ταξιδεύει στον πόλεμο.. στον χρόνο , σε ηλιοβασιλέματα και αληθινές αγάπες.. να σε μαθαίνει για την ιστορία του τόπου σου.. να σε καθηλώνει.. Ένα βιβλίο αληθινό…

Χαρά Λαμπροπούλου

haraLampropoulou

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Μια εικόνα ,χίλιες λέξεις» συνηθίζουμε να λέμε .. Και όμως υπάρχουν φορές ,που χίλιες λέξεις σωστά ειπωμένες είναι ικανές να πλάσουν εικόνες μοναδικές .. Να προκαλέσουν τον θαυμασμό σου .. Να σε παρασύρουν να τις εισπνεύσεις όλες ,μαζί με τα συναισθήματα που σου γεννούν διαβάζοντας τες .. Ένα βιβλίο με χιλιάδες τέτοιες λέξεις είναι κ η Oυρανόεσσα του συγγραφέα Κωστα Κρομμύδα .. Ειπωμένες με τη γνώριμη πια και απλή γραφή του .. Με την δυσκολία και τη γοητεία που έχει πάντοτε το «λιτό» σε σύγκριση με το σύνθετο .. Χωρίς υπερβολές , χωρίς άσκοπες επαναλήψεις , χωρίς εντυπωσιασμούς ..Λέξεις στη σωστή σειρά που σε καθοδηγούν πρόταση -πρόταση , σε κάθε παράγραφο , σε κάθε κεφάλαιο , μέχρι το τέλος ..Που επαναπροσδιορίζουν την αλήθεια σου ,ανανεώνουν τη σχέση σου με τον εαυτό σου ,προκαλούν τη συνείδηση σου , κάμπτουν τις αντιστάσεις σου .. Και όλα αυτά σε μια διαδρομή ,από τον όλεθρο κ τη φρίκη του πολέμου , στην επιμονή της αποκάλυψης , στην αγάπη & στον ανιδιοτελή έρωτα , στην οικογενειακή κληρονομιά &στο βάρος μια παράδοσης , στην παρακολούθηση μυστηριακών τελετών και τέλος στα ερωτήματα που ανεξαρτήτως χρόνου βρίσκουν κάποια στιγμή τις απαντήσεις τους .. Όλα μαζί να ακροβατούν μεταξύ χαράς & θλίψης , σε ένα νησί που το φυσικό του κάλος βρίσκει κάθε φορά τον τρόπο ,να στέκει εκεί ,με επιβολή και θράσος .. Από τη Γριά βάθρα κ τις κολυμπήθρες με τα κρυστάλλινα νερά μέχρι το Ιερό των Μεγάλων Θεών .. Μια ραφή ουρανού & θάλασσας και ένα ολόγιομο φεγγάρι να παρακολουθεί ασάλευτο … .Η πόρτα της φαντασίας ανοίγεται διάπλατα από το συγγραφέα με αποτέλεσμα αυτή να βρίσκει εκούσια τον δρόμο,ακολουθώντας στιγμή στιγμή τους ήρωες , σε κάθε τους βήμα ..Αυτή είναι άλλωστε η μαγεία της συγγραφής κ αυτό το κέρδος του αναγνώστη …Ένα ταξίδι από την αρχή μέχρι το τέλος μαζί .. Αχώριστοι συνοδοιπόροι , αόρατοι, συνεργοί ,συμμέτοχοι .. Απόλυτα ταυτισμένοι ..

Μαρία Ζαχοπούλου.
11694135_740435036060877_4155717973768600323_n

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ένας ύμνος στο νησί της Σαμοθράκης, το οποίο νιώθει κανείς να περπατά βήμα βήμα, διαβάζοντας αυτό το βιβλίο.

Ωδή στην αρχαία ελληνική κληρονομιά.

Το πάθος ενός ανθρώπου να ανακαλύψει το πρόσωπο της αγαπημένης του αρχαίας θεάς. Η επιμονή του να ζει και να ξαναζεί την ίδια στιγμή · εκείνη που έγινε αφορμή, μια γυναίκα να γίνει ολόκληρη η ζωή του.

Με απαλές, βελούδινες περιγραφές καταγράφονται γεγονότα και συναισθήματα· ακόμα κι εκείνος ο θάνατος… Γυρνάς πίσω, ξαναδιαβάζεις για να βεβαιωθείς σοκαρισμένος.

Μυστηριακές τελετές, απομεινάρια του αρχαίου μας πολιτισμού καμουφλάρουν εγκλήματα που ψάχνουν δικαίωση στα χρόνια που κυλούν κι έρχονται τα γεγονότα σαν σταγόνες η μια κοντά στην άλλη, να ενωθούν στο παρόν και να δημιουργήσουν τη ροή προς τη Νέμεσις.

Οι ήρωες μοιάζουν με γρανάζια μιας μαγικά καλοκουρδισμένης μηχανής, που βρίσκονται την κατάλληλη στιγμή στο σημείο που απαιτείται , προκειμένου η μοίρα να πλέξει τον ιστό της. Παίρνουν σκυτάλη από το παρελθόν στο παρόν για να ολοκληρωθούν σοφά τα γεγονότα. Σαν μια ταινία λες, που κρατάει πολύ και ζωές των πρωταγωνιστών είναι μικρές για να φτάσουν την ιστορία στο τέλος.  Ο αρχαιολόγος Ανδρέας Στάης, περιμένει τον εγγονό του στο σήμερα να ολοκληρώσει το αρχαιολογικό του όνειρο.

Ο Νικόλας Βάρβης , περιμένει την εγγονή του να πραγματώσει την κατάλληλη στιγμή τον ιερό σκοπό της οικογένειας.

Ο Βασίλης περιμένει ένα σκυλί με «ανθρώπινη ψυχή» να γίνουν μαζί οι φύλακες  άγγελοι των ηρώων.

Και μέσα σε όλα αυτά δύο ανεκπλήρωτοι έρωτες (αδυναμία θαρρώ του συγγραφέα) που έρχονται να στιγματίσουν δυο διαφορετικές γενιές ανδρών, με το ίδιο όνομα.

Δυο έρωτες των οποίων η ένωση προκαλεί δονήσεις στο σώμα του αναγνώστη από το συναίσθημα και την τελετουργία. Σαν μυστικιστική τελετή η περιγραφή του συγγραφέα που σε οδηγεί στο θεό, πιότερο απο τις ίδιες τις μυστηριακές τελετές των Καβείρων.

Και δυο γυναίκες που σε άλλη εποχή στην ίδια ακριβώς θέση αγναντεύοντας την ένωση της γης με τον ουρανό, προσμένουν η καθεμία τον δικό της Ανδρέα να γυρίσει.

Έρμαια της μοίρας οι ήρωες, μοιάζουν ανήμποροι να αλλάξουν τα προδιαγεγραμμένα. Κι όμως , με πείσμα και γνώμονα την αλήθεια της ψυχής τους, ταγμένοι ο καθένας στο προσωπικό του όνειρο, αντιστέκονται σθεναρά και παλεύουν να το πραγματοποιήσουν.

Και καταλαβαίνεις ότι άσχετα από το πόσο ανατρεπτική μπορεί να είναι η ζωή, η ουσία είναι στο πως την αντιμετωπίζεις.

Δυνατός πρωταγωνιστής καθόλη τη διάρκεια η φύση, φωνάζει με βροντές, νεροποντές κι αέρηδες, τα συναισθήματα των ηρώων και μοιάζει να τα επιβάλει στον αναγνώστη για να βιώσει ακόμα πιο δυνατά κάθε δραματική στιγμή της ιστορίας.

Έντονη πλοκή και πολλή αγωνία, κορυφώνονται μεθοδικά ως το απρόσμενο τέλος.

Μηνύματα βγαίνουν με σοφία από το στόμα των ηρώων , αγγίζουν την καρδιά του αναγνώστη και τον προβληματίζουν…

» Το να ζεις είναι από τύχη και μόνο όταν αποδεχθείς πως ο θάνατος σε συναντά όποτε θελήσει, μπορείς να ξορκίσεις τους φόβους που προκύπτουν από την απειλή του.»

Ξόρκι στους φόβους μας η ΟΥΡΑΝΟΕΣΣΑ , μας μαθαίνει πως όταν συνδέουμε τη ζωή μας μ” έναν σκοπό, αποκτά άλλο νόημα και η στιγμή. Γίνεται αιώνια σε διάρκεια , βαθύτερη σε ένταση…

Μαρία Τσισμενάκη – Δημοισιογράφος

10451846_794544473911985_393923982076609090_n

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η Ουρανόεσσα είναι για μένα το πιο μεστό και ώριμο βιβλίο του. Μία εκπληκτική ιστορία βασισμένη σε αληθινά γεγονότα και σε χαρακτήρες υπαρκτούς… Ξεκινά από τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, συνεχίζει στις επόμενες δεκαετίες, συνδέοντας πολύ επιδέξια το παρελθόν με το παρόν. Μία πολύ ανθρώπινη ιστορία, με πολλές ανατροπές και εκπλήξεις, με διαφορετική αλλά και κοινή όπως αποδεικνύεται μοίρα. Χαρακτήρες ελεύθεροι φαινομενικά αλλά και δέσμιοι της θέλησης δυνάμεων που κανείς δεν μπορεί να ελέγξει.

Ο έρωτας μπλέκεται με το πεπρωμένο, το απροσδόκητο. Τα αρχαία μυστήρια με τα πάθη και τις αδυναμίες των ανθρώπων. Ένα δίχτυ μυστηρίου και ατμόσφαιρας άλλοτε φωτεινής και άλλοτε σκοτεινής περιβάλει τις σελίδες του βιβλίου. Με μία πολύ στρωτή γραφή, με καθαρά νοήματα και πλοκή που σε καθηλώνει.

Δύσκολα το αφήνεις από τα χέρια σου ειδικά από το δεύτερο μέρος και μετά…

Κι όλα αυτά με κεντρικό φόντο ένα ελληνικό νησί, λίγο παρεξηγημένο θα έλεγα, λίγο έξω από τα πασίγνωστα και πολυδιαφημισμένα νησιά της Ελλάδας: τη Σαμοθράκη. Δεν είχα την ευκαιρία να το επισκεφθώ, αλλά με αυτά που διάβασα σίγουρα θα πάω…

Το πιο δυνατό στοιχείο της Ουρανόεσσας όμως είναι οι περιγραφές. Οι περιγραφές των τόπων και κυρίως οι περιγραφές γεγονότων και στιγμών μεταξύ των ηρώων. Είναι τόσο ρεαλιστικές και καλοφτιαγμένες οι περιγραφές και οι εικόνες που νομίζεις ότι βλέπεις μπροστά σου καρέ από κινηματογραφική ταινία. Ο Κώστας αποδεικνύεται επιπλέον και ένας πολύ καλός σκηνοθέτης της γραφής… Δεν ξέρω εάν έχει προτάσεις για μεταφορά της Ουρανόεσσας στην οθόνη, αλλά είμαι σίγουρος ότι θα άξιζε τον κόπο…!

Δημήτρης Φραγκάκης

421652_2631122027694_384310077_n

 

 

 

 

 

 

 

 

Θα σας μιλήσω για τη μεγάλη χαρά που νιώθει ένας αρχαιολόγος όταν του προσφέρεται η δυνατότητα να παρακολουθεί μέσα από τη χαραμάδα ενός μυθιστορήματος πώς αντιλαμβάνονται οι μη αρχαιολόγοι πτυχές του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, στην προκειμένη περίπτωση με σεβασμό, στοργή και δέος συνάμα. Όταν δε ο τόπος των αρχαίων που μνημονεύεται βρίσκεται τόσο κοντά μας – επίκεντρο του μυθιστορήματος είναι το Ιερό των Μεγάλων Θεών της Σαμοθράκης, χώρος φορτισμένος από αρχαία ιερά μυστήρια και συμβολισμούς – και ο συγγραφέας τον ακουμπάει με τόση τρυφερότητα, η χαρά είναι διπλή.

Πολύ περισσότερο όμως, ένας αρχαιολόγος νιώθει ευγνωμοσύνη όταν ένας συγγραφέας, όπως ο Κώστας ο Κρομμύδας,  κατορθώνει να αποδώσει με τρόπο τόσο αληθινό και συμπονετικό (εγώ το βρήκα το κείμενο βαθιά συναισθηματικό) την αυτοθυσία και τα συναισθήματα ενός αρχαιολόγου που αγωνιά να περισώσει όσα από το παρελθόν  εκείνοι που δεν το σέβονται επέλεξαν να βανδαλίσουν. Τότε είναι που η αφήγηση δεν μπορεί παρά να τον κερδίσει ολόψυχα.

Η Ουρανόεσσα, κατά τη γνώμη μου, αποτελεί το πιο ώριμο από τα πονήματα του συγγραφέα –έχω την τύχη να έχω διαβάσει και την Ογκρέσα και το Μη με λησμόνει – και εδώ οφείλουμε να πούμε ότι κέρδισε το στοίχημα του συγγραφέα, που είναι κάθε επόμενο έργο του να είναι καλύτερο από το προηγούμενο, και για αυτό και μόνο του αξίζουν συγχαρητήρια.

Η αφήγηση του μυθιστορήματος ξετυλίγεται γρήγορα, δεν ακολουθεί εδώ τους αργούς χρόνους της αρχαιολογίας, η γραφή είναι μεστή και σε καθηλώνει, υπάρχει εναλλαγή πρωτοπρόσωπης με τριτοπρόσωπης αφήγησης που βοηθάει σε αυτό, και η πλοκή είναι γεμάτη ανατροπές- άλλωστε η ανατροπή είναι και το δυνατό σημείο του Κώστα Κρομμύδα, και όλο το κείμενο – πρέπει να τονιστεί- αποτελεί προϊόν αρχαιολογικής και ιστορικής έρευνας και παρατήρησης – ας μην το ξεχνάμε αυτό, ένας συγγραφέας οφείλει πρωτίστως να παρατηρεί τον κόσμο γύρω του και να ενημερώνεται διαρκώς, πόσω μάλλον για αυτό που πραγματεύεται.

Ένα χαρακτηριστικό θα σας αναφέρω ως προς αυτό, που αφορά τη δική μας πόλη – γιατί η αφήγηση της Ουρανόεσσας περιλαμβάνει και άλλα τοπία του τόπου μας, Μαρώνεια και Κομοτηνή, τα δικά μας μπαλκόνια του ουρανού – και υπάρχει αναφορά στο κείμενο μέχρι και στα αδέσποτά μας! Κι εδώ με έκανες να γελάσω πολύ Κώστα!

Σαν την Ελίζαμπεθ μέσα στο μικρό μουσείο της Σαμοθράκης που σιγά σιγά φτιαχνόταν την εποχή εκείνη, έτσι φτιαχνόταν και η δική μου διάθεση να σε διαβάζω να κατορθώνει ο συγγραφέας να γράφει με τόση διακριτικότητα για θέματα δύσκολα, όπως η αρχαιοκαπηλία, η αρχαιολογία της Σαμοθράκης δεμένη με την Αμερικανική Αρχαιολογική Σχολή, τα ανείπωτα αρχαία μυστήρια που κανένας δεν είχε δικαίωμα να τα αποκαλύψει, η δολιοφθορά, η ζήλια, ο πόνος του πολέμου και της απώλειας, σε μια Ελλάδα πληγωμένη, όπου οι άνθρωποί της αναζητούν εξιλαστήρια θύματα για να μερώσουν τις ψυχές τους.

Όμως συνάμα, η Ουρανόεσσα είναι και ένα βιβλίο βαθιά ερωτικό, πώς θα μπορούσε άλλωστε να μην είναι – η Σαμοθράκη πλημμυρίζει από έρωτα από την αρχαιότητα μέχρι τις μέρες μας – το κείμενο μας σαγηνεύει όπως η πανσέληνος στο νησί απέναντί μας. Φεγγαροντυμένες αφηγήσεις υπό το φως της δάδας, πυρωμένες ολόγιομες σελήνες, μυστικά των ανθρώπων και μυστήρια του τόπου, σκοτεινές σκιές, μαγνητικά πεδία, τοπικοί θρύλοι, εικόνες βγαλμένες από την ιστορία, μυρωδιές από φρεσκοκομμένο γιασεμί και χέρια που αναδεύουν βασιλικούς σε γλάστρες και πάνω από όλα και μέσα σε όλη την αφήγηση η φτερωτή θεά να αγκαλιάζει κάθε λέξη του κειμένου.

Δεν θα αποκαλύψω περισσότερα, δεμένη με τον γνωστό όρκο σιωπής, θα σας αφήσω να φέρετε εσείς τα μυστήρια στο φως, αν και εκείνα αγαπούν το σκοτάδι περισσότερο.

Νάγια Δαλακούρα- αρχαιολόγος

13001160_10154015261575126_2542613341224469488_n

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Μια ιστορία που πλάθεται τόσο δημιουργικά και δεξιοτεχνικά από τον συγγραφέα που η μετάβαση από το παρελθόν στο παρόν γίνεται αβίαστα, καθώς ο αναγνώστης «ρουφά» κυριολεκτικά τις σελίδες. Ένα μυστήριο που πλανάται συνεχώς στο βιβλίο και θες να μάθεις όλο και περισσότερα, είτε αυτό έχει να κάνει με τις ανασκαφές είτε με τα μυστήρια. Μια αγωνία που κυριαρχεί ως το τέλος του βιβλίου όπου επέρχεται κατά κάποιο τρόπο η κάθαρση για όλους!!  Μια γραφή που καταφέρνει να συνδυάσει τόσο τελετουργικά τα πραγματικά με μυθοπλαστικά στοιχεία, να μας κάνει συμμέτοχους σε μυστηριακές τελετές που αναβιώνουν στο βιβλίο και να αισθανθούμε έντονα ένα δέος και ένα έλεος για τους πρωταγωνιστές, σαν άλλοι θεατές μιας αρχαίας τραγωδίας!!

Ένα μυθιστόρημα με πολύ καλά ψυχογραφημένους ήρωες, με ωραία γραφή, ρέοντα και χειμαρρώδη λόγο, που δεν κουράζει αλλά βοηθά τον αναγνώστη να μην το αφήσει λεπτό και να το διαβάσει ευχάριστα και γρήγορα. Αλλά παράλληλα με έντονες εικόνες και περιγραφές που καθηλώνουν τους αναγνώστες. Εξάλλου, το πιο μαγευτικό σε ένα βιβλίο είναι να σε ταξιδεύει σε άγνωστα μέρη και να σε ωθεί να τα «γκουγκλάρεις», όπως θα έλεγε η σημερινή νεολαία, για να τα γνωρίσεις. Κάτι που έκανα κι εγώ και μαγεύτηκα από τη Σαμοθράκη, τις βάθρες, ένα σημαντικό κομμάτι του νησιού αλλά και του βιβλίου καθώς εκεί εκτυλίσσονται αρκετές σημαντικές συναντήσεις για τους ήρωες. Συγχρόνως όμως αναζήτησα στοιχεία για τις μυστηριακές τελετές των Καβείρων, στις οποίες αναφέρεται ο συγγραφέας, να μάθω περισσότερα για την Αξίερο, τη Μεγάλη Μητέρα αλλά και για τους τρόπους μύησης των πιστών στον κύκλο τα ζωής και της γονιμότητας. Μια επαφή του αρχαίου με τον σύγχρονο κόσμο δοσμένη με τον πλέον εναρμονισμένο συγγραφικό τρόπο.

Κι όπως είπε ο Άμος Άλκοτ, αμερικανός φιλόσοφος, «άριστο βιβλίο είναι εκείνο που ανοίγουμε με λαχτάρα και κλείνουμε με κέρδος». Κι αυτό ακριβώς συνέβη σε μένα με αυτό εδώ το βιβλίο κι ελπίζω και με εσάς, όταν το διαβάσετε.

Όλγα Παπαδάκη – Φιλόλογος.

 

Καθότι δεν είμαι ούτε κριτικός βιβλίων ούτε δημοσιογράφος αντιλαμβάνεστε ότι η προσέγγισή μου θα τοποθετηθεί ως μια προσέγγιση ανθρώπινη, ως μια προσέγγιση καρδιάς. Σκέφτηκα, λοιπόν, να σας θέσω το ίδιο ερώτημα που έθεσα και στον εαυτό μου. Ρητορικό μεν πραγματικό δε : » Γιατί κάποιος να διαβάσει την Ουρανόεσσα; «…Γιατί έχει ωραίο τίτλο…θα μπορούσε βεβαίως ένας ιδιαίτερος τίτλος να είναι ένα κίνητρο…γιατί έχει συγγραφέα διάσημο και γοητευτικό ηθοποιό…; Τον είδαμε τον Κρομμύδα ως ηθοποιό ας τον δούμε και ως συγγραφέα..

Μπορώ να σας διαβεβαιώσω με απλά λόγια ότι πρόκειται για ένα πολύ καλογραμμένο βιβλίο. Βασικά, διότι κατά την προσωπική μου άποψη ο συγγραφέας του έχει την εξής καταπληκτική ικανότητα: να συνδέει μ έναν μοναδικό τρόπο τα πραγματικά γεγονότα από τα οποία εμπνέεται με μυθοπλαστικά στοιχεία με έναν τέτοιον τρόπο που διαβάζοντας το έργο αρχίζεις να πιστεύεις ότι όλη η ιστορία είναι πραγματική. Μεταφέρεσαι με έναν ανεπιτήδευτο και ανύποπτο τρόπο μέσα στην ιστορία, είσαι μπροστά στα γεγονότα, παρακολουθείς καθήμενος κάπου στο πλάι να ζουν τις εμπειρίες τους και είναι τόσο ζωντανό αυτό που ξετυλίγεται μπροστά σου που όταν γυρνούν οι σελίδες και φτάνεις στο τέλος του βιβλίου πραγματικά νιώθεις ότι έχεις ζήσει ο ίδιος αυτήν την εμπειρία, αυτό το ταξίδι.

Κάθε σελίδα του βιβλίου έχει κάτι να σου πει. Με έναν λιτό και συνάμα αισθαντικό τρόπο σου δίνεται η δυνατότητα να συναισθανθείς μαζί με τους ήρωες την ψυχολογική τους κατάσταση. Ήρωες που σκιαγραφούνται τόσο άρτια που στο τέλος του βιβλίου νιώθεις σαν να γνωρίζεις πλέον τον Ανδρέα Στάη, την Ζωή, τον Νικόλα Βάρβη, την Μαρίκα, τον Βασίλη…

Κλείνοντας να μοιραστώ μαζί σας ένα προσωπικό βίωμα. Όταν ήμουν στην ηλικία του γιού μου και της κόρης μου ο πατέρας μου ένας άνθρωπος που παρόλο που δεν κατάφερε να τελειώσει το σχολείο για βιοποριστικούς λόγους, αγαπούσε πολύ τα βιβλία – γιατί ξέρετε η αγάπη για τα βιβλία δεν είναι θέμα μόρφωσης είναι θέμα παιδείας –  και που μου μεταλαμπάδευσε την αγάπη του για τα βιβλία μου είχε πει: » Παιδί μου, όταν διαβάζεις ένα καλό βιβλίο έχεις την δυνατότητα να ταξιδέψεις στο χώρο και στον χρόνο»…Αυτό το αισθαντικό ταξίδι σας θα σας προσφέρει ανεπιφύλακτα η Ουρανόεσσα.. Εύχομαι να το απολαύσετε!

Κυριακή Αμβροσιάδου

11181181_10209015777972353_3551819564579193094_n

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο Κώστας Κρομμύδας επιστρέφει με ένα μυθιστόρημα μυστηριακό, ένα συναρπαστικό ταξίδι που καθηλώνει και διατηρεί την αγωνία του αναγνώστη στα ύψη.
Στο τελευταίο μυθιστόρημα του Κώστα Κρομμύδα, παρουσιάζεται μια διαφορετική ιστορία από αυτές των προηγούμενων πονημάτων του. Εμπνευσμένη από αληθινά γεγονότα, γεμάτη συναισθήματα, ανατροπές και εικόνες, δύσκολα θα ξεχαστεί από το αναγνωστικό κοινό. Ο συγγραφέας κατάφερε να ξεπεράσει τον εαυτό του ανεβάζοντας τον προσωπικό του πήχυ πολύ ψηλά εκδίδοντας ένα βιβλίο διαφορετικό, ευφάνταστο και συγκλονιστικό.
Με εργαλεία την εξαιρετική περιγραφική δεινότητα του ο συγγραφέας μεταφέρει με ζωντάνια και γλαφυρότητα εικόνες τόσο μοναδικές που ο αναγνώστης δεν μπορεί παρά να γοητευτεί από το φυσικό τοπίο το οποίο περιγράφεται. Καταφέρνει με μαεστρία να μεταφέρει τον αναγνώστη σε μυστηριακές τοποθεσίες και να τον μυήσει στην ιστορία κρατώντας τον δέσμιο στις σελίδες του.
Η Ουρανόεσσα είναι ένα μυθιστόρημα γραμμένο στη λεπτομέρεια, με ωριμότητα και σεβασμό απέναντι στον αναγνώστη, χωρίς υπερβολές και επαναλήψεις. Γραμμένο με ωραίο λεξιλόγιο που γοητεύει ακόμη και τον πιο απαιτητικό αναγνώστη. Οι ανατροπές πολλές, με αποτέλεσμα το βιβλίο να κυλάει σαν νεράκι και το ενδιαφέρον του αναγνώστη να διατηρείται αμείωτο μέχρι την τελευταία σελίδα.
Συγχαρητήρια στο συγγραφέα για την έρευνα που έκανε, μεταφέροντας στον αναγνώστη γνώσεις σχετικές με τα Καβείρια Μυστήρια, την αρχαιολογία αλλά και την αρχαιοκαπηλεία κρύβωντας εντέχνως μέσα σε αυτές μηνύματα σχετικά με την στάση των ανθρώπων απέναντι στην πολιτιστική κληρονομιά τους.
Ένα βιβλίο που θα σας συγκλονίσει και θα ανατρέψει λίγο τα τετριμμένα της ελληνικής λογοτεχνίας. Αξίζει να το διαβάσετε!
Ελευθέριος Α. Μανδαλιανός
13226985_1709816005943937_6309611570217216040_n

 

 

 

 

 

 

 

 

Η Ουρανόεσσα αποτελεί το τέταρτο και πιο δυνατό από όλα τα μυθιστορήματα του Κώστα Κρομμύδα.
       Πρόκειται για ένα βιβλίο σαγηνευτικό και έμπνευση άκρως πρωτότυπη στο είδος.
Ένα βιβλίο αισθηματικό στη βάση του, που συνδυάζει Ιστορία και στοιχεία ενός καλοστημένου θρίλερ.
              Μια ιστορία δραματική, που εκτυλίσσεται κάτω από τα φτερά της Νίκης, όπως τη σμίλεψαν οι αιώνες κι οι δοκιμασίες αυτού του τόπου.
Ένα κάστρο που σε καλεί να καταδυθείς στον καλά κρυπτογραφημένο του μικρόκοσμο.
Ένας έρωτας περιπλανώμενος ανάμεσα σε αιματοβαμμένα μάρμαρα και στα κύματα των καιρών…

Ο τίτλος Ουρανόεσσα φέρει κάτι από όνειρο και υπακούει στη διττή ροπή του Κώστα Κρομμύδα να υποβάλλει από την αρχή το μυστήριο,αιχμαλωτίζοντας τον αναγνώστη, καθώς φέρνει στο επίκεντρο πάντα μια γυναικεία φιγούρα (Όπως στην «Ογκρέσα» και το «Μη Με Λησμόνει»)

«Ουρανόεσσα» στην πραγματικότητα είναι η ομηρική ονομασία για τη Σαμοθράκη- τόπος ιερός και λίκνο μυστηρίων – όπου η γη σφιχταγκαλιάζεται με τον ουρανό κι η Σελήνη απλώνει την ασημένια κυριαρχία της.
Αυτό είναι το σκηνικό του δράματος, λουσμένο στο φεγγαρόφως και τους γραφικούς καταρράκτες μιας οργιάζουσας φύσης, καταφύγιου των θεών και των μυημένων.

Η πένα του συγγραφέα χαρτογραφεί τις καταπράσινες διαδρομές της Σαμοθράκης και αφουγκράζεται ευλαβικά το αρχαίο κλέος της, ακολουθώντας τα χνάρια ιερών πομπών που κόβουν την ανάσα .
Έχουμε ένα μυθιστόρημα καθαρά κινηματογραφικής δομής,χωρισμένο σε ευέλικτα κεφάλαια με υποδήλωση του τόπου- σαν σε cuts στο σινεμά.
Η γλώσσα είναι πολύ λιτή με απλές εκφράσεις, χωρίς καλολογικά στοιχεία -είναι ξεκάθαρο πως δεν αποτέλεί προτεραιότητα κ δεν είναι φροντισμένη.
(Kάποιες στιγμές, επίσης, μου έλειψε ο λυρισμός, που ενίοτε άρμοζε στο κλιμα του βιβλίου, καθώς και μια μεγαλύτερη ανάλυση σε κάποια σημεία.)
Ωστόσο η συναρπαστική πλοκή, με τις ανατροπές και τα θαμμένα μυστικά της, αφοπλίζει και τον πιο απαιτητικό, όντας σφιχτοδεμένη και καλύτερα δομημένη από κάθε προηγούμενο βιβλίο του Κώστα Κρομμύδα.
Ενώ και στην Ουρανόεσσα ο συγγραφέας συνδέει παρελθόν με παρόν, σε αυτό το βιβλίο διαχειρίζεται τα δύο χρονικά επίπεδα πολύ καλύτερα από τα προηγούμενά του.
Αντί να συμπλέκει το χθες και το σήμερα με εναλλάγές- ίσως κουραστικές που θα ανέκοπταν το συναίσθημα- χωρίζει άτυπα σε δυο μέρη το βιβλίο του με βάση τον χρόνο.
Έχουμε τα γεγονότα του παρελθόντος να φτάνουν σε μια καμπή  συγκλονιστικά οριακή και έρχεται το σήμερα σαν επιστροφή και κάθαρση να λύσει τα μυστήρια.
Η ενότητα του χθες εκκινεί από τα αιματοκυλισμένα χρόνια του Εμφυλίου, όπου ο Κώστας Κρομμύδας δίνει ένααντιπροσωπευτικό στιγμιότυπο για να καταδείξει τον παραλογισμό της αδελφοκτόνας σφαγής.
Από το αίμα αναδύεται απροσδόκητα ένας έρωτας σπαρακτικός-αντιστάθμισμα θαρρείς στο μίσος και τον τρόμο.
Η συνέχεια εστιάζει σε ένα πραγματικό γεγονός:
Είναι η ανακάλυψη του τρίτου αγάλματος της Νίκης από το ζεύγος των Αμερικάνων αρχαιολόγων Φίλις Ουίλλιαμς και Καρλ Λίμαν το 1949, το οποίο σήμερα εκτίθεται μετά από αγώνα στη «γενέτειρά» του,τη Σαμοθράκη!
Σε αυτή την ανασκαφή ενσωματώνεται αρμονικά ο μυθιστορηματικός ήρωάς μας κι όσα τον συνοδεύουν, έτσι που μυθιστορία κ πραγματικότητα να συνδυάζονται αξεδιάλυτα.
Η πένα του συγγραφέα αποδίδει υποδειγματικά την αγωνία των ανασκαφών , τη σχεδόν ερωτική λαχτάρα για τα μαρμάρινα πρόσωπα τα σημαδεμένα από τον χρόνο, αλλά και την έκσταση του αρχαιολόγου, «όταν αγγίζει όσα θαυμαστά άγγιξαν τα χερια των προγόνων του χιλιάδες χρόνια πριν»- όπως όλοι οι Ελληνες τη θυμόμαστε στα μάτια του Μανώλη Ανδρόνικου στη Βεργίνα!
Ο έρωτας κατορθώνει να διεκδικήσει τη θέση του, συνυπάρχοντας με την υποβλητικότητα του τόπου.
Τα γεγονότα του παρελθόντος κλείνουν με μια σκηνή από τις πιο ατμοσφαιρικές, όπου ο συγγραφέας κεντά λέξη τη λέξη την κτηνωδία, τον ιερό φόβο και το Απροσδόκητο θαυμα, που θα αποσαφηνιστεί στο τέλος του βιβλίου…

Η μετάβαση στο σήμερα έρχεται με συνδετικό κρίκο μια κηδεία και μια εξαφάνιση.
Οι χαρακτήρες στροβιλίζονται έκτοτε σε έναν αγωνιώδη χορό αισθησιασμού, αποκαλύψεων και θανάτου.
Καθένας φέρει το προσωπικό του βάρος -ψηφίδα πολύτιμη σε έναν γρίφο παραμυθιακό, μαζί κι εφιαλτικό.
Ο Βασίλης με τα μυστικά και τη λαική του σοφία,
η αέρινη Ηρώ,
η φλογερή Ζωή,
ο παθιασμένος ακέραιος Ανδρέας,
ο στιβαρός Νικόλας,
ο αμφιλεγόμενος Σίμωνας,
η ωραιοπαθής Μαρίκα
και δυο παιδικά μάτια που καθρέφτισαν μέσα τους τις στάχτες μιας θυσίας και κρίματα ανομολόγητα.
Ανάμεσά σε όλους, ξεχωρίζει η επιβλητικη φιγούρα του Αλέξανδρου με την ιδιαίτερη προσωπικότητα και την  πολυτάραχη οικογενειακή ιστορία-
μύστης μαζί και ιερόσυλος, από τους πιο ιδιαίτερους χαρακτήρες σε βιβλίο του συγγραφέα.
Συγκίνηση ιδιαίτερη προκαλεί η ανάδειξη του δεσμού ανάμεσα σε άνθρωπο και τα ζώα, που διαδραματίζουν τον «δικό τους ρόλο» στη συναισθηματική φόρτιση και στην ίδια την πλοκή.

Σε ολόκληρο το βιβλίο αναδεικνύεται η ύβρις της αρχαιοκαπηλείας, αλλά και η βάναυση κλοπή των αρχαίων μας θησαυρών που κοσμούν πια ξένα μουσεία χωρών δίχως την άιγλη του φωτοδότη πολιτισμού μας- με ενδεικτικότερα τα «βιασμένα» μάρμαρα του αετώματος της Ακρόπόλεως- λαβωμένα από τον άρπαγα Ελγίν…

Η άλλη παράμετρος που ανακαλύπτουμε έκθαμβοι  στην «Ουρανόεσσα»  είναι η μακράιωνη παράδοση των Καβειρίων Μυστηρίων, που ο Κώστας Κρόμμύδας ξετυλίγει σε ζωηρή αναπαράσταση, σεβόμενος όσα ο χρόνος άφησε απρόσιτα στη γνώση.

Μέσα σε ολα, αδιαπραγμάτευτη και μεγαλόπρεπη, σαν τη Νίκη της Σαμοθράκης δεσπόζει η ζωοδότρια αγάπη, που δίνει φτερά στις ψυχές και αποτελεί Μυστήριο πανόσιο , άβατο στους κάπηλους.

Αυτή είναι η Ουρανόεσσα του Κρομμύδα.
Μια μυσταγωγία ερωτική.
Ένα μαγικό σεργιάνι στα άδυτα του αρχαίου μεγαλείου που δεν περιορίστηκε σε καλοσμιλεμένα έργα Τέχνης, αλλά συνίσταται σε συνομιλία του ανθρώπου με τη θεία προέλευσή του, επαναπατρίζοντάς τον στον ουράνιο προορισμό του.
Eίναι φανερό ότι ο Κώστας Κρομμύδας πάντα αποζητά νέους δρόμους και ζητά να εξελίσσεται θεματολογικά και τεχνικά, πράγμα που τον δικαιώνει με πολύ καλά βιβλία όπως αυτό, που αγγίζουν την ψυχή, χαρίζοντας ταυτόχρονα και κάποιες όμορφες γνώσεις στους αναγνώστες.
Ανακαλύψτε,λοιπόν, την «Ουρανόεσσα» του Κώστα Κρομμύδα κι αφεθείτε στη σαγήνη των φεγγαρολουσμένων σελίδων μιας ιστορίας που θα αγγίξει την καρδιά σας και θα σας εξιτάρει.

                                       Δέδε Ελισσάβετ

 

 

13770464_1067765753300691_9178064464510297280_nΔεν είμαι της αντίληψης πως τα βιβλία ζουν μόνο για τους πρώτους μήνες της κυκλοφορίας τους, αλλά συνεχίζουν την πορεία τους και ζητούν το δικό τους χρόνο για να διαβαστούν. Τον επιβάλλουν μόνα τους, κατά ένα περίεργο τρόπο.

Έτσι η Ουρανόεσσα βρήκε το δικό της χρόνο να διαβαστεί από μένα.

Και το δικό της χώρο. Σε μια έρημη παραλία μπροστά από μια φθινοπωρινή, εναλλασσόμενη στις διαθέσεις της, θάλασσα.

Όπως εναλλασσόμενα ήταν και τα δικά μου συναισθήματα διαβάζοντάς την.  Όπως εναλλασσόμενες ήταν και οι θέσεις μου μέσα στο βιβλίο. Γιατί υπήρξαν στιγμές που ένιωσα να αποκόβομαι και να μεταφέρομαι μέσα σε δάση ονειρικά, λουσμένα από το φως του φεγγαριού.

Δεν θα αναφερθώ στην υπόθεση του βιβλίου, ούτε και θα μιλήσω για τους ήρωες. Το αφήνω σε σας, για να βρείτε τη γοητεία τους βήμα-βήμα. Θα σταθώ μόνο σε γενικά σχόλια για το βιβλίο και το συγγραφέα του.

Ο Κώστας Κρομμύδας κρατώντας την Ουρανόεσσά του, κάνει μεγάλα βήματα προς τα εμπρός. Ανεβάζει τον ατομικό του πήχη και πετυχαίνει το στοίχημα με τον εαυτό του. Με τελείως διαφορετική θεματογραφία από τα προηγούμενα βιβλία του, επιχειρεί και το πετυχαίνει να μας δώσει μια ιστορία πραγματικά ξεχωριστή.

Προχωρώντας σταθερά με απλό, στέρεο και άμεσο ύφος, αφήνει ένα μυστήριο να πλανάται, να γιγαντώνεται φτιάχνοντας σκιές,  και να δημιουργεί μια ατμόσφαιρα που μας κάνει άνετα κοινωνούς της.

Με πρωτοπρόσωπη κυρίως γραφή – η σκυτάλη της αφήγησης περνά από τον παππού στον εγγονό – και με τριτοπρόσωπη, όταν απαιτείται να υπάρξει, στήνεται η »Ουρανόεσσα» σελίδα τη σελίδα έχοντας σαν στήριγμα τη δυνατή πλοκή της ιστορίας, όπου ενώνονται η μυθοπλασία και τα ιστορικά στοιχεία – που σίγουρα απαίτησαν ενδελεχή έρευνα από την πλευρά του συγγραφέα – τόσο φυσικά,  που δίνουν το ποθητό αποτέλεσμα αυτό της δικαίωσης του αναγνώστη για την επιλογή του.

Τα γεγονότα διαδέχονται το ένα το άλλο κρατώντας μας σε εγρήγορση και μια μυστηριακή ατμόσφαιρα διαχέεται στο μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου.  

Δεν υπάρχουν κενά στην αφήγηση ώστε να αποδιοργανώνουν τον αναγνώστη.  Δεν υπάρχουν χάσματα χρονικά ώστε να χαλούν τη μαγεία. Αντίθετα το βιβλίο χωρίζεται σε δύο κυρίως κεφάλαια όπου στο καθένα ορίζεται αφηγητής ο κεντρικός ήρωας. Το παρελθόν και το παρόν συνδέονται συμπληρώνοντας το ένα το άλλο.

Η γλώσσα δωρική, σωστά δοσμένη σε αφηγηματικό στυλ χωρίς λυρικές εξάρσεις που πιθανόν θα αποσπούσαν τον αναγνώστη από τη μυστηριακή ατμόσφαιρα που διαχέεται παντού, αλλάζει και γίνεται βαθιά περιγραφική όταν περπατάς μαζί με τον ήρωα ανάμεσα στις κουμαριές και τα πλατάνια, όταν  οι ήχοι του δάσους και οι μυρωδιές των γερασμένων δέντρων ξεφεύγουν από τη γραμματοσειρά και έρχονται να σε συναντήσουν, όταν το φύσημα του αέρα φέρνει θρύλους κρυμμένους μέσα σε φαράγγια που σέρνονται από γενιά σε γενιά.

Ένα βιβλίο πλήρες είναι η Ουρανόεσσα. Ένα βιβλίο που χαρίζει στον αναγνώστη γνώση και ταξίδι.

Μαρία Κουλούρη.

 


13876546_10207064435506238_2737925641956438102_nΤο μυθιστόρημα μίλησε στην καρδιά μου , και με ταξίδεψε στις ομορφιές της Ελλάδος μας, στο χώρο και στο χρόνο αλλά και ανέδειξε την πολιτιστική κληρονομιά.  

Ένα πολυδιάστατο βιβλίο γυρισμένο σε δυο χρόνους που γεννά έντονα συναισθήματα με φόντο την μαγευτική Σαμοθράκη. Η πλοκή είναι μεστή γεμάτη συναισθήματα γεμάτη γεγονότα και ανατροπές που προσφέρουν την λύτρωση στο τέλος και του αναγνώστη και των ηρώων μας.
Οι ήρωες μας είναι γεμάτοι πάθη και ανασφάλειες. Λειτουργούν αυθόρμητα και οδηγούνται σε λανθασμένες αποφάσεις. Αγαπούν απόλυτα και δυνατά.

Χωρίς να υπολογίζουν την γύρω κοινωνία. Ενα βιβλίο που σε προκαλεί χείμαρρο συναισθημάτων. Αγωνία συγκίνηση διαδέχονται η μια την άλλη. Ο λόγος του συγγραφέα με οδήγησε σε άγνωστα μονοπάτια αρχικά μιας και ήταν το πρώτο του βιβλίο που διάβασα, αλλά έφθασα σε γνώριμα μονοπάτια στο τέλος. Οι χείμαρροι οι σπηλιές τα βράχια ο καταπράσινος όγκος του νησιού πήραν σάρκα και οστά και με άφησαν να κολυμπήσω στα παγωμένα νερά του νησιού.
Η Ουρανοεεσα αποτελεί φόρο τιμής για τους αρχαιολόγους που με πάθος και πίστη προσπαθούν να ανακαλύψουν κομμάτια της ένδοξη ιστορίας μας

Ένα ταξίδι στην ιστορία και στην πολιτιστική κληρονομιά  με πίστη στα ιδανικά μας.

Ευχαριστώ για το ταξίδι Κώστα Κρομμύδα
Γιώτα Μιχαλούδη
Το τραγούδι…

Ουρανόεσσα*,

Στα μυστικά σου

μονοπάτια περπατώ..

Θεοί και Δαίμονες

τα βήματά μου ορίζουν..

Τα όνειρά μου

στο φεγγάρι σου ακουμπώ..

Κι αυτό δακρύζει

με όσα οι μοίρες ψιθυρίζουν..

Ρεφραίν

Ανοίξανε ρωγμές

οι ουρανοί

Σταλάξανε το μπλε τους

στη μορφή σου

Στη μοίρα μου ορίσαν οι Θεοί

να γίνει Ουρανόεσσα*

δική σου

Αρχή και τέλος μου

κάθε στιγμή μου, Εσύ

Του έρωτά μου

και των πόθων μου λιμάνι

Βάφει τις νύχτες σου

πανσέληνος χρυσή

θεάς ανάσα τη ζωή μου

έχει υφάνει

Ρεφραίν

Ανοίξανε ρωγμές

οι ουρανοί

Σταλάξανε το μπλε τους

στη μορφή σου

Στη μοίρα μου ορίσαν οι Θεοί

να γίνει Ουρανόεσσα*

δική σου

Όρκος σιωπής κρυμμένος

σ’ ένα δαχτυλίδι

Θεοί και άνθρωποι

σ’ αυτό συνομοτήσαν

Κύκλος στον χρόνο το

δικό μου το ταξίδι

Τα δυο μισά του,

έσμιξαν και κλείσαν.

(Στοίχοι Μαρίνα Γεωργίου)

Από τη συνάντηση αναγνωστών του βιβλίου που έγινε στο YOLENI’S στις 8 Οκτωβρίου. #ouranoessa #krombooks #dioptrabooks #yolenis #book #βιβλιο #vivlio 14650526_1206117532779818_6706556900221173326_n

 

ouranoessa