Μπαμπά, μεγάλωσέ με


exofiloΤο «Μπαμπά, μεγάλωσέ με» συνιστά κατάθεση της εμπειρίας του Κώστα Κρομμύδα σχετικά με το τι σημαίνει «μεγαλώνω και ανατρέφω ένα παιδί», ενώ παράλληλα τονίζεται πόσο καλύτεροι άνθρωποι μπορούμε να γίνουμε καθώς μεγαλώνουμε το παιδί μας.

Η συνειδητοποίηση τού πώς μπορούμε να αγαπήσουμε ακόμα περισσότερο τη σύντροφό μας, από τη στιγμή που μοιραζόμαστε αυτή την τόσο δημιουργική αλλά και δύσκολη δοκιμασία μαζί της, είναι ακόμα ένα θέμα που αγγίζει το βιβλίο αυτό.

Αν και απευθύνεται στους μπαμπάδες, η ανάγνωσή του θα ήταν πολύ ενδιαφέρουσα και για τις συντρόφους τους για να μπορέσουν να «κρυφοκοιτάξουν» στην ψυχολογία ενός πατέρα και να τον βοηθήσουν στη συνέχεια να συμμετάσχει ενεργά στην ανατροφή του παιδιού τους.

Το πιο σπουδαίο, όμως, είναι ότι όλη αυτή η εμπειρία είναι ιδωμένη με τα μάτια ενός συζύγου και πατέρα και, γι’ αυτό, η ειλικρινής ματιά του Κώστα Κρομμύδα μπορεί να συμβάλει ώστε ο ολοκαίνουριος αυτός κόσμος να γίνει κατανοητός και λιγότερο τρομακτικός για τους άντρες.

 

 

Κατεβάστε δωρεάν το βιβλίο σε μορφή e-book!

 

 

ΕΙΠΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

 

Δέσποινα ΚαμπούρηΣυχνά οι μαμάδες γράφουν βιβλία για την μητρότητα… Η κάθε μία έχει πάντα τον τρόπο για να περιγράψει το δικό της μικρό θαύμα!
Στα χέρια σας κρατάτε ένα πολύ διαφορετικό και πρωτότυπο σύγγραμμα. Ο Κώστας Κρομμύδας, αγγίζει το ευαίσθητο θέμα της πατρότητας και μέσα από τις δικές του εμπειρίες, δείχνει το δρόμο σε όλους τους νέους και παλιούς μπαμπάδες, αλλά και στους εν δυνάμει μπαμπάδες, για το πιο όμορφο ταξίδι της ζωής τους: Αυτό του μπαμπά!

Του παρεξηγημένου μπαμπά, του παραμελημένου μπαμπά που συνήθως αδικείται και επισκιάζεται από τον ρόλο της μαμάς!

Ο Κώστας Κρομμύδας, με ευαισθησία και τρυφερότητα, μας μαθαίνει πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος του πατέρα, αλλά και το πιο βασικό: Ότι οι γονείς γίνονται καλύτεροι άνθρωποι!

Δέσποινα Καμπούρη
Δημοσιογράφος, Διευθύντρια www.mothersblog.gr

 

 

Σάντυ ΚουτσοσταμάτηΟ συγγραφέας με απλό, ευχάριστο και άμεσο τρόπο παρουσιάζει όλα όσα χρειάζεται να γνωρίζει ένας σύγχρονος μπαμπάς. Η αναφορά των προσωπικών του βιωμάτων είναι διασκεδαστική και επιμορφωτική παράλληλα, αφού τα πάντα βασίζονται σε επιστημονικά ευρήματα. Ίσως είναι το πρώτο ελληνικό βιβλίο που απευθύνεται στους μπαμπάδες, των οποίων ο ρόλος για πολλά χρόνια ήταν υποτιμημένος. Ωστόσο, ο μπαμπάς επηρεάζει την ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού όσο η μαμά. Ο συγγραφέας τονίζει αυτή την σημαντικότητα σε ένα βιβλίο που είναι εξίσου χρήσιμο και στις μαμάδες.

Σάντυ Κουτσοσταμάτη
Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια Γνωστικής Συμπεριφορικής προσέγγισης.

 


Πατέρας, ακόμα δεν είμαι. Οπότε, φυσικά, οι αναλύσεις μου για τη σχέση γονέων και παιδιών διεξάγονται από την οπτική του ανθρώπου που, αφενός, μελετά το ρόλο των γονέων από τη θέση του παιδιού, αφετέρου, από την οπτική σκοπιά ενός δυνητικού γονέα. Γι” αυτό το λόγο κρίνω χρήσιμο να παραπέμψω στο βιβλίο του ηθοποιού και συγγραφέα Κώστα Κρομμύδα, Μπαμπά, μεγάλωσέ με (εκδόσεις Μίνωας, 2012). Η επιλογή δεν γίνεται τυχαία, αφού η ιδιαίτερη έμφαση του κειμένου στο ρόλο του γονέα ως παραδείγματος ζωής προς το παιδί, αλλά και το συνεχές ενδιαφέρον για εκείνο, παράλληλα με τη σχέση με τη σύζυγο, όλα αυτά μεταφρασμένα μέσα από την προσωπική εμπειρία, συνθέτουν μια άκρως διεισδυτική ματιά στο ζήτημα, η οποία, από τη μεριά της, καλύπτει τις δικές μου ανησυχίες.
Κατ’ αρχάς, μιλώντας για τη μορφή, το κείμενο αναπτύσσεται μέσα από έναν εικονικό διάλογό του συγγραφέα με τον αναγνώστη, θέτοντας τον τελευταίο αυτομάτως στη θέση του γονέα (πιθανού, υποψήφιου ή πραγματικού). Γι’ αυτό το λόγο η χρήση του β’ ενικού προσώπου προσθέτει αμεσότητα. Λόγω αυτοβιογραφικού χαρακτήρα, ο εικονικός διάλογος που εκτυλίσσεται συναντά τις ρίζες του, κυρίως, στη σχέση του συγγραφέα με τον εαυτό του, μέσα από την ενατένιση των αναμνήσεων της πατρότητας από την πρώτη της ημέρα, μέχρι και το σήμερα.
Η σχέση γονέα-παιδιού, όπως περιγράφεται, μπορεί να εξετάζεται, ως επί το πλείστον, από την οπτική του πατέρα, ωστόσο, αυτή η εξέταση έχει αναγκαστικά διττή φύση, γεγονός που προκαλεί το μεγαλύτερο ενδιαφέρον: από τη μία πλευρά, τα γενικά χαρακτηριστικά του γονέα και από την άλλη, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, συγκεκριμένα του ρόλου του πατέρα (και αντίστοιχα της μητέρας). Σε αυτό το επίπεδο θα σταθώ ιδιαίτερα σε τρεις πτυχές αυτής της διπλής σχέσης, όπως αναδύονται στο βιβλίο: πρώτον, τη σημασία του παραδείγματος της ζωής του ίδιου του γονέα για την ανατροφή του παιδιού. Δεύτερον, τη σημασία της συνεχούς ενασχόλησης του γονέα με το παιδί και κατ’ επέκταση, την οικοδόμηση μιας ισχυρής συναισθηματικής σχέσης μαζί του (σε αντίθεση με την πλοκή μιας μόνο υλιστικής/ανταποδοτικής σχέσης με αυτό). Τρίτον, στη διαρκή εγρήγορση στην οποία οφείλει να βρίσκεται ένας γονέας, προκειμένου να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τις απαιτήσεις που προέκυψαν στη ζωή του. Όπως προκύπτει από το έργο, το να γίνεις γονιός -καθαρά τυπικά- γίνεται. Το να γίνεις γονιός κατ’ ουσίαν, ωστόσο, δεν είναι υπόθεση της μίας μέρας, ή μιας στιγμής, αλλά μια σχέση ζωής. Και γι’ αυτό πρέπει να αντιμετωπίζεται ως τρόπος ζωής κι όχι ως υποχρέωση.
Μιλώντας όμως συγκεκριμένα για τη σχέση του πατέρα με το παιδί, αντιλήφθηκα μέσα από το βιβλίο του Κώστα Κρομμύδα κάτι πολύ σημαντικό: την ανάγκη ενός γονέα να γίνει πατέρας. Ενός ανθρώπου που, αντιλαμβανόμενος ως μοναδικό δώρο τον ερχομό του παιδιού στη ζωή του και αναλογιζόμενος τη μεγάλη του αξία, προσπαθεί να βιώσει απόλυτα αυτή την εμπειρία του νέου κεφαλαίου που άνοιξε στη ζωή του. Γι” αυτό το λόγο, δε φοβάται να αναφέρει και να θίξει περιστατικά της έως τώρα πατρικής του «θητείας», τονίζοντας πολλές φορές τις πραγματικές δυσκολίες αυτού του ρόλου, τις θυσίες που άξιζαν τον κόπο και κυρίως, το βάρος των επιλογών που καλείται να κάνει κανείς, όταν πέρα από σύζυγος, γίνεται και πατέρας, ενώ δεν παύει να είναι και άνδρας.
Εν τέλει, πρόκειται για μια συγκινητική προσπάθεια που προσελκύει το ενδιαφέρον, επειδή μιλά με δυναμικό τρόπο για το ρόλο του γονέα, εμβαθύνοντας σε σημαντικές λεπτομέρειες. Η διεισδυτική ματιά του έργου συντελεί στη δημιουργία ζωντανών εικόνων και την πρόκληση συναισθημάτων από το φαινόμενο που περιγράφει. Διαβάζοντάς το, αντιλαμβάνεσαι ότι ο άνθρωπος που σου απευθύνεται, είναι απόλυτα συνειδητοποιημένος και θαρραλέος με το ρόλο που έχει αναλάβει. Γεγονός που μόνο τον έπαινο και τον θαυμασμό μας μπορεί να επισύρει.

*Ιδιαίτερα, ένα μεγάλο ευχαριστώ από καρδιάς στον φίλο Κώστα Κρομμύδα για την έγκρισή του να φιλοξενήσω στο Dasein το έργο του Μπαμπά, μεγάλωσέ με.

Αντώνης Καραμπουρνιώτης

 

 


Tina_MessaropoulouΣυνήθως τα βιβλία για το μεγάλωμα των παιδιών είναι γραμμένα από γυναίκες και απευθύνονται σε γυναίκες. Αν τύχει το αντίθετο ο συγγραφέας είναι συνήθως ξένος. Άλλα ήθη, άλλα έθιμα, άλλη νοοτροπία. Ο Κώστας Κρομμύδας στόχευσε με το βιβλίο του ακριβώς πάνω σ’ αυτό το κενό απευθυνόμενος, όμως, όχι μόνο σε άντρες, αλλά και σε γυναίκες που θέλουν να μάθουν πως ακριβώς σκέφτεται ένας άντρας, ποιες είναι οι φοβίες και η ψυχολογία του σε μια περίοδο που για τη γυναικεία ψυχολογία τα πράγματα είναι περισσότερο δεδομένα και πιο βατά. Με απλό, κατανοητό τρόπο αλλά και πολύ συναίσθημα που πηγάζει από τα προσωπικά βιώματα του συγγραφέα, ο Κώστας Κρομμύδας μέσα από μια κατάθεση ψυχής που βασίζεται στο μεγάλωμα της κόρης του καταφέρνει να συγκεράσει την επιστημονική γνώση και γνώμη με την πράξη και την προσωπική εμπειρία σε ένα βιβλίο που διαβάζεται και ξαναδιαβάζεται ανάλογα με τη χρονική συγκυρία που ζει κανείς είτε είναι γονιός είτε ετοιμάζεται να γίνει.

Τίνα Μεσσαροπούλου
Δημοσιογράφος – Σύμβουλος Έκδοσης YOU
Αρχισυντάκτρια TV24

 

 

 

Dimitris_FragakisΤο βιβλίο του Κώστα Κρομμύδα είναι πυξίδα στο άγνωστο ταξίδι της πατρότητας. Ισορροπεί άψογα ανάμεσα στην τρυφερότητα και την κοινή λογική, στοιχεία και τα δύο απαραίτητα για κάθε γονιό. Το διάλεξα ανάμεσα σε δεκάδες άλλα βιβλία δύο μήνες πριν η γυναίκα μου Τόνια φέρει στον κόσμο τον γιό μας. Με την απλότητα και την αμεσότητα του λόγου του έλυσε πολλές απορίες μου, καθησύχασε τις ανησυχίες μου και με προετοίμασε για την ανεπανάληπτη εμπειρία του «πρωτάρη μπαμπά» . Ακόμα και σήμερα που ο μικρός μας Τιμολέων είναι 11 μηνών το συμβουλεύομαι και μου δίνει πειστικές απαντήσεις. Άλλωστε όπως σωστά γράφει και ο Κώστας η πατρότητα είναι ένα υπέροχο ταξίδι που δεν τελειώνει ποτέ… Το συνιστώ ανεπιφύλακτα όχι μόνο σε όλους τους υποψήφιους μπαμπάδες αλλά και σε όσους έχουν ήδη μικρά παιδιά και χρειάζονται ένα manual πατρότητας…

Δημήτρης Φραγκάκης
Σύμβουλος Πολιτικής Επικοινωνίας