Μη με λησμόνει*

mimelismoniFinal800

«Είναι και αυτά που δεν ειπώθηκαν ποτέ… είναι και εκείνα που δε θα γίνουν πράξεις και που στο τέλος θα μοιάζουν με μύθους βαλμένους σε ένα βιβλίο, για να θυμίζουν την αδυναμία των ανθρώπων να αλλάξουν τη μοίρα τους»

Στο Παρίσι, μια γυναίκα με μυστηριώδες παρελθόν γράφει την τελευταία λέξη σε ένα γράμμα με άγνωστο παραλήπτη…

Στην άκρη των ματιών της έχει περισσέψει ένα δάκρυ για τον μοναδικό άνθρωπο που βρέθηκε να την αγαπήσει. Έναν άνθρωπο που τον «σκότωσαν» γιατί ο έρωτάς τους θεωρήθηκε έγκλημα.

Την ίδια ώρα η Πέρσα στροβιλίζεται στη σκηνή με κλειστά τα μάτια. Το θυελλώδες χειροκρότημα του κόσμου την τραβάει από την έκσταση και την κάνει να τα ανοίξει. Το πρώτο πράγμα που αντικρίζει είναι ένας άγνωστος άντρας στην πρώτη σειρά ο οποίος την κοιτάζει άφωνος. Το βλέμμα του κλειδώνει στο δικό της. Ο νεαρός φωτογράφος Κωνσταντίνος αισθάνεται ότι αντικρίζει μια αρχαία θεά. Και η Πέρσα νιώθει ότι μόλις συνάντησε το πεπρωμένο που έψαχνε χρόνια.

Ένας φωτεινός δρόμος ανοίγει.Μια συγκλονιστική αληθινή ιστορία αρχίζει να ξετυλίγεται περνώντας από τα Γιάννενα, το Γαλαξίδι και την Πάτμο. Ένα μικρό μπλε λουλούδι σ’ ένα γράμμα κρύβει το μεγάλο μυστικό.

Πόσο μπορεί κανείς το παρελθόν να λησμονήσει…

#mimelismoni #krombooks #dioptrabooks #book #vivlio #read #diavasma #booklovers

Book trailer

 

 

ΕΙΠΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

isminiBarakli«Μη Με Λησμόνει»… οι σκηνές «τρέχουν» μπροστά στα μάτια σου και εσύ απλά ακολουθείς το σαγηνευτικό σκαρί. Ταξιδεύεις μαζί του, συμπονάς τους ήρωές του, αγναντεύεις τον ανοιχτό ορίζοντα από τη μονή της Πάτμου, αναβιώνεις δικούς σου έρωτες μέσα από εκείνον της Πέρσας και του Κωνσταντίνου στο Γαλαξίδι κι έπειτα καθρεφτίζεσαι στα νερά της λίμνης των Ιωαννίνων καθώς ρισκάρεις να υποψιαστείς προς τα πού σε αρμενίζει, όμως ο Κώστας Κρομμύδας, εκεί ακριβώς, θα σου κλείσει πονηρά το μάτι και θα σου αλλάξει απρόσμενα την πορεία, μέχρι να πιάσεις λιμάνι κάπου αλλού… «Πεπρωμένο» το όνομα του τελικού προορισμού, και «πεπρωμένο φυγείν αδύνατον» κατά τον ΔΗΜΟΣΘΕΝΗ, τον ΕΥΡΙΠΙΔΗ, τον ΠΛΑΤΩΝΑ, τον ΟΜΗΡΟ, τον ΣΟΦΟΚΛΗ, τον ΑΙΣΧΥΛΟ, τον ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ… Και το «Μη Με Λησμόνει» το επισφραγίζει. Απολαύστε το.

 

Ισμήνη Μπάρακλη
Συγγραφέας

 

sofia_tsiligianniΑγαπώ πολύ τα βιβλία. Κι όταν λέω πολύ, εννοώ πολύ. Όταν πήγαινα στο σχολείο, γυμνάσιο-λύκειο, την ώρα της παράδοσης εγώ διάβαζα λογοτεχνία. Στο σπίτι, αντί να κάνω τα μαθήματά μου, διάβαζα λογοτεχνία. Τη νύχτα δεν κοιμόμουν, διάβαζα, με φακό κάτω από την κουβέρτα. Διάβαζα 1-2 βιβλία την ημέρα.

Αγαπώ τις λέξεις. Οι λέξεις στη σωστή σειρά κάνουν μουσική.

Το «Μη με λησμόνει» είναι μια λυρική μελωδία, έχει κάτι από Ευανθία Ρεμπούτσικα, είναι ένα τραγούδι με λόγια σαν τη «Φωτογραφία» της Κικής Δημουλά. Έχει στιγμές που σου μένουν.
Γράφει δημοσιογραφικά – με σύντομες προτάσεις, ζωντανές εικόνες… Γράφει κινηματογραφικά – με σύντομες σκηνές, γρήγορη δράση, ανατροπές. Αν δεν είχαμε τόσο βαθιά οικονομική κρίση στη χώρα μας, είμαι βέβαιη ότι κάποιο βιβλίο του θα γυριζόταν ταινία – αν όχι όλα!

Ωστόσο, αυτό που εγώ εκτιμώ βαθιά σ’ έναν συγγραφέα είναι το ταλέντο να πει με καινούρια λόγια ή με καινούριες εικόνες αυτό που όλοι ζούμε και είναι το θέμα όλης της τέχνης: ο έρωτας και ο θάνατος. Και ο Κώστας έχει λαμπερές τέτοιες στιγμές στα βιβλία του. Έχει στιγμές που προσεγγίζει με μεγάλη προσοχή το βάθος του νου και της ανθρώπινης ψυχής — και είμαι βέβαιη ότι αυτό μπορεί να το πετύχει ακόμη περισσότερο και με ακόμη μεγαλύτερη ακρίβεια στο μέλλον. Αυτό περιμένω στο επόμενο έργο του.

Το ταλέντο του φαινόταν ήδη από το πρώτο του μυθιστόρημα, «Η ζωή που έλειπε» που γενικά το απόλαυσα ως ανάγνωσμα και με συντάραξε σε κάποια κομμάτια του τόσο που δεν μπορώ να το ξεχάσω… Σας διαβεβαιώνω, για κάποιον με τόση πολλή πληροφορία στο μυαλό, το ξεσκαρτάρισμα είναι αναπόφευκτο. Πολλά βιβλία τα έχω σβήσει από τη μνήμη μου διότι πολύ απλά δεν ήταν αξιομνημόνευτα. Αυτό το βιβλίο θα το θυμάμαι.

Για να γυρίσω όμως στο «Μη με λησμόνει»… διαβάστε το! Το χιόνι της νύχτας στα Γιάννενα θα σας ανατριχιάσει, η αμηχανία του αγγίγματος στο Γαλαξίδι θα σας συγκινήσει, το μυστήριο της βιβλιοθήκης στην Πάτμο θα σας γοητεύσει, η αναπόφευκτη οργή που θα νιώσετε θα σας ζωντανέψει, η αποκάλυψη του τέλους θα σας απελευθερώσει.

Όπως σας είπα στην αρχή…
…απλώς αγαπώ τα βιβλία. Από τον Φλωμπέρ και τον Ντοστογιέφσκι μέχρι τον Θεοτόκη, και από τον Τζόναθαν Φράνζεν και την Τζανέτ Γουίντερσον μέχρι τον Βασίλη Αλεξάκη.
Και ο Κώστας Κρομμύδας οφείλει στον εαυτό του να κερδίσει μια θέση στην βιβλιοθήκη μας κοντά τους. Γιατί έχει ό,τι χρειάζεται για να γίνει από επιτυχημένος μυθιστοριογράφος, ξεχωριστός λογοτέχνης. Μπορεί να μην το ξέρει ούτε κι ο ίδιος, αλλά το έχει.

 

Σοφία Τσιλιγιάννη
Δημοσιογράφος

 

12074944_10153690563448637_8023764952876402621_nΗ αλήθεια είναι πως πολλοί λίγοι σύγχρονοι Έλληνες συγγραφείς με συνεπαίρνουν και γενικά είμαι αρνητικά προκατειλημμένη απέναντι στους σύγχρονους έλληνες που γράφουν. Γιατί δεν είναι όλοι, όσοι γράφουν, συγγραφείς. Επίσης αποφεύγω οτιδήποτε ρομαντικό ή μελό όπως ο διάολος το λιβάνι! Το «Μη με λησμόνει» και ο Κώστας Κρομμύδας ήταν λοιπόν μια πρόκληση για μένα!
Δεν είναι απλά μια ερωτική ιστορία. Είναι 5 διαφορετικές ιστορίες που συνδέονται μεταξύ τους με τρόπο ανατρεπτικό μέχρι το τέλος.
Ο Κώστας Κρομμύδας θίγει θέματα που αφορούν στην πορνεία, στο θάνατο και τη μνήμη, στην τέχνη και την πολιτιστική μας κληρονομιά, στη μοίρα και τον ορισμό του «τυχαίου» στη ζωή μας. Θίγει τον θρησκευτικό φανατισμό και τη θρησκευτική βιομηχανία, που αποτελούν μεγάλη πληγή της εποχής αλλά και της πίστης μας. Την οικονομική κρίση και τις σχέσεις συμφέροντος. Τις ανθρώπινες σχέσεις στις παρούσες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες με κορυφαία τον έρωτα.
Το τραγούδι που καθώς διαβάζεις το νιώθεις συνέχεια στα αυτιά σου, το «Αργοσβήνεις μόνη» είναι ένα τραγούδι που εμπεριέχει την αντίθεση της πίκρας με τη χαρά αλλά και τη λύτρωση… Σπουδαία επιλογή!
Το είπα, το λέω και θα το λέω πως το ΥΠΕΡΟΧΟ «Μη με λησμόνει» πρέπει να γίνει μία ΥΠΕΡΟΧΗ ταινία!

«Έχεις γεννηθεί για να κάνεις μαγικά πράγματα. Αυτό μου έλεγε σχεδόν κάθε μέρα ο πατέρας μου…»
Ας κρατήσουμε αυτή τη φράση του βιβλίου και ας σκεφτόμαστε έτσι… Και μ’ αυτόν τον τρόπο η μαγεία θα έρθει…

 

Μαρού Καραϊσάρογλου
Κοινωνιολόγος – Δασκάλα

 

tzortzina_athanasiouΜια φορά κι έναν καιρό, δίπλα στη λίμνη των Ιωαννίνων, σε τρομακτική ατμόσφαιρα, μέσα σε «σπίτι», μια γυναίκα παλεύει να μη γεννήσει το παιδί της.
Μια φορά κι έναν καιρό, ένας νεαρός τσακώνεται άσχημα με τον πατέρα του.
Μια φορά κι έναν καιρό, μια διασημότητα ξεναγείται στη βιβλιοθήκη της Ι. Μ του Ιωάννη του Θεολόγου στην Πάτμο.
Μια φορά κι έναν καιρό, μια μητέρα αναζητά το παιδί της. Αυτή είναι και η αρχή, και η μέση, και το τέλος. Αυτή είναι η σχέση μάνας-παιδιού που διαπερνά όλο το μυθιστόρημα.

Οι τόποι στους οποίους μας ταξιδεύει το μυθιστόρημα είναι απεριόριστοι, ο χρόνος είναι όμως περιορισμένος, και τον οριοθετεί ο θάνατος, ένα υπαρκτό, μα απροσδιόριστο χρονικό όριο το οποίο ισχύει για όλους. Ξέρουμε ότι πρέπει να βιαστούμε, αλλά πόσο;

Έχω τη συνήθεια να οικειοποιούμαι τα βιβλία που διαβάζω, να υπογραμμίζω, να σημειώνω, να τα γεμίζω σκέψεις και ερωτηματικά, έτσι, μιας και οι ιστορίες μοιάζουν ασύνδετες, στη σελίδα 45 του μυθιστορήματος, έχω γραμμένη την παρατήρηση «Δίνει παράλληλες ιστορίες. Πώς μπλέκονται;». Κι όμως, αποδεικνύεται ότι μπλέκονται με μεγάλη επιτυχία.
Κάθε κεφάλαιο του βιβλίου πραγματεύεται και συνεχίζει μια ξεχωριστή παράλληλη ιστορία εξίσου ενδιαφέρουσα με την προηγούμενη, που τελειώνει κάθε φορά σαν τις ιστορίες από τις 1000 και μία νύχτες: μένεις με την περιέργεια του τί θα ακολουθήσει, ώσπου σιγά-σιγά αυτές συγκλίνουν, πλέκουν μεταξύ τους και οδηγούν στη λύτρωση τους ήρωες. Ό,τι στοιχείο δίνει ο συγγραφέας δεν είναι αυθαίρετο, βρίσκει την ερμηνεία του στη συνέχεια του έργου. Τα πάντα κουμπώνουν, και τα γεγονότα, και τα συναισθήματα, και οι χαρακτήρες. Οι ιστορίες συγκλίνουν σταδιακά την κατάλληλη στιγμή και έτσι ούτε μοιάζει βεβιασμένο, ούτε όμως και με καθυστέρηση ώστε να κουράσει. Τα στοιχεία δεν κουμπώνουν ούτε ερμηνεύονται στο τέλος και μάλιστα όλα μαζί. Το πέπλο πέφτει αργά και υπέροχα βασανιστικά πάνω σε κάθε σημείο, την ίδια στιγμή που κάπου αλλού αναδύεται κάτι καινούργιο, με αυτόν τον τρόπο, ο αναγνώστης παραμένει σε εγρήγορση, και σαν τον Κοντορεβυθούλη συγκεντρώνει στοιχεία προς αξιολόγηση και μετέπειτα αξιοποίηση.

Ο κ. Κρομμύδας επικαλείται όλη τη καλλιέργεια που έχει αποκομίσει ο καθένας μας για να κατανοήσει το βάθος των ηρώων του. Το βάθος του χαρακτήρα εξαρτάται από εσένα, αναγνώστη, και όχι από τον συγγραφέα. Εσύ θα αναγνωρίσεις τα κρυμμένα μυστικά, τα σύμβολα και τις ερμηνείες.

Το βιβλίο δεν κάνει κοιλιά. Πράγμα το οποίο οφείλεται και στην πλοκή, και στη δομή, μα και στη σωστή χρήση των σημείων στίξης, τα οποία διατηρούν σταθερό ρυθμό και δείχνουν πως ο συγγραφέας δεν βιάζεται, απεναντίας απολαμβάνει τη συγγραφή όσο εμείς την ανάγνωση.

Οι προτάσεις είναι κοφτές και ολοκληρωμένες. Δεν υπάρχει τίποτα περιττό. Ορισμένοι ίσως να πουν ότι πρόκειται για αντρική γραφή θέτοντάς τη σε αντιπαράθεση με τη γυναικεία. Δεν είναι ένας διαχωρισμός που προσωπικά ασπάζομαι. Ο τρόπος γραφής, το στυλ, αντικατοπτρίζουν τον τρόπο σκέψης του καθενός, θεωρώ επομένως, ότι ο κ. Κρομμύδας, έχει ξεκάθαρη σκέψη η οποία αποτυπώνεται στον τρόπο που εκφράζεται. Είναι ένας τρόπος σύνταξης και δομής της πρότασης που δεν εμπεριέχει από την πλευρά του δισταγμούς, και ας το παραδεχτούμε, κανείς δεν αφήνεται να παρασυρθεί από κάποιον που διστάζει. Ο συγγραφέας ξέρει πού το πάει γι αυτό και του παραδίνεται ο αναγνώστης.

Και έπειτα, πώς να μην του παραδοθείς όταν μπλέκει αγάπη και έρωτα; Η κεντρική ιστορία που κρατά τον μίτο του μυθιστορήματος, περιστρέφεται γύρω από την μητρική αγάπη, αναφέρεται όμως και στην ερωτική αγάπη, στην ερωτική έλξη, στην συζυγική αγάπη (παραδόξως παρούσα μέσα από την απουσία της), στον αγοραίο έρωτα, την απόρριψη, στη θεία αγάπη. Στη θεία αγάπη, που δίνει στον άνθρωπο τη δύναμη της συγχώρεσης. Στη θεία αγάπη που μπορεί να είναι και σκληρή καθώς ενέχει και την απόδοση της Δικαιοσύνης.

Τα ανθρώπινα πάθη επιστεγάζονται από την παρουσία του θείου, μέσα από την γαλήνη που αναζητούν και τη Θεία δίκη που αποδίδεται στη πορεία. Η παρουσία του ιερού στοιχείου εν πρώτοις, φαίνεται να εντοπίζεται μόνο στην αναφορά της Μονής του Ιωάννη του Θεολόγου στην Πάτμο. Αρχικά, μοιάζει με ένα απλό επιπλέον ωραίο στοιχείο, ένας τόπος τόσο όμορφος όσο και τα Γιάννενα ή το Γαλαξίδι στα οποία σε έχει ταξιδέψει προηγουμένως. Μετά όμως εξυφαίνεται το σχέδιο του συγγραφέα: σε κάθε τόπο βρίσκεται κάτι ιερό. Όλα όμως έρχονται σαν υπονοούμενα, σαν μικρά φωτάκια που επικαλούνται τις γνώσεις και τη γενική καλλιέργειά σου. Οι ήρωες κατευθύνονται προς μια βελανιδιά, εκμυστηρεύονται υπό τον ίσκιο της ελιάς…. Τα δύο ιερά δέντρα της αρχαιότητας. Και τα βάζεις κάτω, και θυμάσαι ότι από τη βελανιδιά –το ιερό δέντρο του Δία- προέρχονται οι χρησμοί του μαντείου της Δωδώνης που βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα από τα Γιάννενα…οι ήρωες επισκέπτονται το μαντείο των Δελφών, κοντά στο Γαλαξίδι, όπου βρίσκεται και το ιερό του Απόλλωνα. Και παρατηρείς ότι κανένα όνομα ήρωα δεν είναι τυχαίο: Υπάρχει λόγος που ο Νίκος λέγεται Νίκος, που ο Μιχαήλ λέγεται Μιχαήλ, και η Αθηνά δε θα μπορούσε παρά να είναι η Αθηνά και να συνομιλεί κάτω από μια ελιά.

Και διαπιστώνεις πως ό,τι συμβαίνει βρίσκεται κοντά σε νερό. Γαλαξίδι, Γιάννενα, Τζια, Πάτμος, Παρίσι, όλα παραθαλάσσια, παραλίμνια ή παραποτάμια μέρη. Όταν το νερό δεν είναι στοιχείο του τοπίου, τότε βρέχει, ή έχει υγρασία, ή χρησιμοποιείται μεταφορικά: «χείμαρρος φιλιού» ή « μια σταγόνα θάλασσας στα μάτια της».

Το νερό ήταν ανέκαθεν σύμβολο της κάθαρσης. Ο,τι καταδύεται, αναδύεται. Το νερό καλύπτει, κρύβει, λυτρώνει, μπορεί να είναι καθαρό, μπορεί να είναι βούρκος, στάσιμο ή τρεχούμενο, νικά τη φλόγα. Είναι το νερό του πνιγμού και του θανάτου, μα είναι και το νερό της βάπτισης, το νερό της συγχώρεσης που σε αναγεννά. Οι ήρωες έλκονται από αυτό. Ο συγγραφέας έλκεται από το νερό. Το εξώφυλλο κατακλύζεται από το νερό.

Το «Μη με λησμόνει» είναι το μυθιστόρημα για τα αντίθετα: την αγάπη versus τη λήθη, τον έρωτα vs το μίσος, τη φωτιά vs το νερό, τη σιωπή vs την κραυγή, τη λαχτάρα vs τον φόβο, το πεπρωμένο vs την ελεύθερη βούληση, το ανθρώπινο vs το απάνθρωπο.

Είναι ένα μυθιστόρημα για να ανείπωτα που καίνε. Όπως θα μπορούσε να είναι μια υπέροχη ταινία για τα ανείπωτα. Από σημειωτικής άποψης, το μυθιστόρημα είναι δουλεμένο με «κινηματογραφική» γραφή. Τα βασικά δεδομένα που χρειάζεται ο σκηνοθέτης βρίσκονται ήδη στο κείμενο, σε ένα κείμενο με φροντισμένη φωτογραφία, με έτοιμη σκηνοθεσία και με ολοκληρωμένο reperage.
Το «Μη με λησμόνει» είναι μια υπέροχη άσκηση μυαλού. Ο κ. Κρομμύδας ερεύνησε, μελέτησε, ταξίδεψε, σκέφτηκε, προβληματίστηκε. Όλα αυτά για να μας σαγηνέψει με το βιβλίο του. Και όταν κάποιος κάνει τόσο κόπο για να σε κατακτήσει, σε έχει ήδη γοητεύσει.

 

Δρ. Τζωρτζίνα Αθανασίου

 

 

 

 

aliki_sarraΗ επιτυχία ενός βιβλίου βαθιά συναισθηµατικού στη σηµερινή εποχή αποτελεί ένα εξαιρετικά δύσκολο εγχείρηµα. Ανοίγοντας το βιβλίο αυτό ξεχνιέσαι καθώς φυλλοµετράς τις σελίδες του και το «ρουφάς» από την αρχή έως το τέλος. Οι ιστορίες σαν κεφάλαια του βιβλίου εξελίσσονται παράλληλα και µε µια µεγάλη ευχέρεια στα χωροχρονικά σύνορα. Οι τόποι αλλάζουν άλλοτε πραγµατικά και άλλοτε νοσταλγικά από τα Ιωάννινα, τον τόπο µας, την «ιερή» Πάτµο, το γραφικό και ονειρικό Γαλαξείδι, την πραγµατιστική Αθήνα και διακτινίζονται έως το φωτεινό Παρίσι. Τα πρόσωπα µάς αποκαλύπτονται ένα ένα, όµως ο συγγραφέας είναι φειδωλός στην παρουσίαση των χαρακτηριστικών και της ιστορίας τους. Ζευγάρια ανθρώπων που µένουν αρχικά µόνο τα ονόµατά τους στη µνήµη µας. Εξελικτικά, οµοίως, είναι και τα συναιθήµατα: από τον ανιδιοτελή έρωτα στον αγοραίο έρωτα, από τον οδυνηρό πόνο στον καταστροφικό θυµό, από την εµµονική µνήµη στη λυτρωτική λήθη. Ο συγγραφέας κ. Κώστας Κροµµύδας πλάθει µια µυθιστορία που µας αφορά περιβαλλοντικά, µας αγγίζει συναισθηµατικά, µας γεννά συµπάθειες ή αντιπάθειες για τις συµπεριφορές των ηρώων, µας καθιστά νοσταλγούς ή και νοσταλγικούς και το γεγονός ότι είναι παρών δεν µας δίνει το δικαίωµα να αναπλάσουµε αυθαίρετα την έµπνευσή του κατά τη συγγραφή του βιβλίου του. Εκείνος εµπνέεται και γράφει και εµείς είµαστε θιασιώτες της γραφής του.

 

Αλίκη Σάρρα. Φιλόλογος

 

 

 

 

sofia_meneselidouΤο μυθιστόρημα του Κώστα Κρομμύδα είναι μια συναρπαστική περιπέτεια Έρωτα, ψυχής και ήθους. Μέσα από τις ταραχώδεις και πολυκύμαντες ζωές των πρωταγωνιστών του, ο συγγραφέας πλάθει γοητευτικές, κεχριμπαρένιες ιστορίες. Με τη σοφία του πόνου και του καημού τους στηλιτεύει αμείλικτα όλους αυτούς που, όπως λέει ο ποιητής «παγιδεύουν τις ζωές μας σε ατραγούδιστα όνειρα» και μας υπομνηματίζει με παρηγορητική επάρκεια ότι τα ερεβώδη και τα ελκώδη του κόσμου τούτου έχουν δυο κυρίαρχους και γενναιοπρεπείς αντιπάλους: την ποίηση της Καλοσύνης και την αριστοκρατία του Έρωτα. Οι ήρωές του παλεύουν να διαφυλάξουν τα τιμαλφή της καρδιάς τους, παρά τις όποιες αντιξοότητες συναντούν στο διάβα τους. Και πλάθουν μια ατέλειωτη ραψωδία για τις αγάπες τους, που τους θωρακίζει απέναντι στους στυγερούς αυτής της γης. Και συνεχίζουν ή τερματίζουν το επίγειο διάβα τους κρατώντας μέσα στις φούχτες τής ψυχής τους ένα μικρό μπλε λουλούδι, που οι ποιητές το αποκαλούν «Μη με λησμόνει» και ο συγγραφέας μας το χρησιμοποιεί για να γράψει συνθήματα αγάπης, αυτοσεβασμού και τρυφερότητας στις καρδιές των αναγνωστών του.

 

Σοφία Σ. Μενεσελίδου
Φιλόλογος, Πρόεδρος ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής

 

 

 

 

tzeni-balatsinouΈνα εξώφυλλο που σε μαγνητίζει..Ένα βιβλίο που από την αρχή ως το τέλος του σε κρατάει «αιχμάλωτο » των εξελίξεων, της υπέροχης πλοκής, και των εικόνων που ζωντανεύουν σαν ταινία στα μάτια σου.. Ιωάννινα, Παρίσι, Γαλαξίδι και Πάτμος… εκεί «βρέθηκα» σαν να ήταν αλήθεια… Παρόν και μέλλον , εναρμονισμένα μοναδικά.. Αγάπη, πεπρωμένο, αδικία, μίσος, όνειρα, έρωτας, πάθος, αγωνία… «Μη με λησμόνει»

 

Τζένη Μπαλατσινού

 

 

 

 

Κατερίνα-ΓκαγκάκηΟ Κώστας Κρομμύδας πιο ώριμος από ποτέ μας χαρίζει ένα αλησμόνητο συγγραφικό ταξίδι με το τρίτο του κατά σειρά μυθιστόρημα με τον ευρηματικό τίτλο «μη με λησμόνει» . Διαβάστε το και είμαι σίγουρη πως θα ταξιδέψετε στον όμορφο και γεμάτο εικόνες κόσμο του βιβλίου. Ανυπομονώ για το επόμενο του.

 

Κατερίνα Γκαγκάκη

 

 

 

 

Giorgos-TheofanousΑνάμεσα σε ταξίδια και τρελά ωράρια έβρισκα διέξοδο στις σελίδες του «Μη με λησμόνει» Άκουγα τις μουσικές έβλεπα τις εικόνες μύριζα, ακουμπούσα… Ένα βιβλία που απήλαυσα με όλες μου τις αισθήσεις. Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα.

 

Γιώργος Θεοφάνους

 

 

 

 

 

faihMavraganiΤα βιβλία λένε ότι γράφονται ή διαβάζονται στη μοναξιά του χρόνου, και αισθάνομαι ότι κάπως έτσι πρέπει να είναι. Μια τέτοια μοναξιά του χρόνου επέλεξα, πριν από λίγους μήνες, για να κάνω ένα πέρασμα από την επικαιρότητα του δημοψηφίσματος, του ναι και του όχι, για να διαβάσω το βιβλίο «Μη με λησμόνει», του φίλου Κώστα Κρομμύδα. Αντέδρασα σε όλη την πνιγηρή ατμόσφαιρα των ημερών, σταμάτησα την ανάγνωση βιβλίων που εξηγούσαν πως και γιατί μπήκαμε στο Μνημόνιο και άνοιξα τις σελίδες του. Ξαφνιάστηκα ευχάριστα με τον τρόπο που με πήρε έξω από την υπάρχουσα πραγματικότητα και με έβαλε μέσα στην δύσκολη και ανατρεπτική ζωή των ηρώων του, μέσα στην πραγματικότητα της δικής του γραφής. Αυτό που κρατώ είναι ότι υπάρχει μια συνέχεια ζωής και η δυνατότητα πάντα να ανασύρεις από τα σκοτάδια της μοίρας την δύναμη του φωτός.

 

Φαίη Μαυραγάνη
Δημοσιογράφος
Άννα ΖηρδέληΔεν είμαι τρελή βιβλιοφάγος αλλά ούτε ειδικός ! «σίγουρα πράγματα.. »
Διαβάζω διάφορα όμως για να έχω γενική άποψη.. Πριν από 3 μέρες ήρθε στα χέρια μου διόλου τυχαία στη Ζάκυνθο αυτό το βιβλίο !
3 μέρες ήταν αρκετές για να ολοκληρώσω το «Μη με λησμόνει» . Ένα βιβλίο με ανατροπές που δεν τις περιμένεις, με εναλλαγές συναισθημάτων , δυνατά σημεία κ φυσικά βασισμένο σε ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ! Λάτρεψα από την πρώτη στιγμή τον τίτλο , με βαθύ νόημα ,που σε παραπέμπει σε ένα λουλούδι που λίγοι γνωρίζουν η απλά κάποιοι αγνοούν . Η δύναμη που έχει το εξώφυλλο αλλά κ τα γεμάτα νοήματα του περιεχομένου που δεν σε αφήνουν λεπτό να σταματήσεις..
Αυτό το συνονθύλευμα πληροφοριών που μπαίνει τόσο αρμονικά σε μια σειρά και σε απογειώνει .

 

Άννα Ζιρδέλη

 

 

 

 

 

 

Giorgos LempesisΌποιος δεν τον διαβάσει, θα είναι σαν να μην έχει κάνει διακοπές… Είναι βλέπεις που ο λόγος σου, είναι σαν διαδρομή, κι η ιστορία σου χρυσό εισιτήριο.. Ποιος δε θα θελε να ταξιδέψει… Το «Μη με Λησμόνει» μπαίνει σ” αυτές τις εμπειρίες που θες να θυμάσαι συχνά…

 

Γιώργος Λεμπέσης, συγγραφέας παιδικών παραμυθιών

 

 

 

 

 

 

 

 


natassaRagiouΤο γυναικείο κοινό , δηλαδή η συντριπτική πλειοψηφία των αναγνωστών, τον λατρεύει φυσικά, αφού δείχνει να γνωρίζει καλά τις γυναίκες για τις οποίες έχει επιτυχημένα ειπωθεί ότι «η καρδιά τους είναι ένας ωκεανός από μυστικά» Θα μπορούσε, ως προβεβλημένο μέλος ενός αμφιλεγόμενου και …κατακαημένου «σταρ συστεμ», να γράψει κάτι εύπεπτο, μοδάτο, ένα λαϊκό ανάγνωσμα που να κάνει πάταγο απ” το τίποτα . Ωστόσο διαλέγει την δύσκολη διαδρομή, βασανίζοντας κάθε σελίδα, κάθε γραμμή, με γεγονότα και συναισθήματα που περιπλέκονται ωραία, μοιραία και αναπάντεχα. Θα έλεγε κάποιος ότι και αυτό το «Μη με λησμόνει», όπως και η «Ογκρέσα», είναι η αποθέωση του έρωτα .Απίστευτη ροη λόγου, γλαφυρή αφήγηση και ρεαλιστική γραφή, σκληρές αλήθειες, με τέτοιο τρόπο δοσμένες που νοιώθεις ότι σε χαστουκίζουν διαβάζοντας. Ενώ διαβάζεις, παράλληλα ακούς μουσική, μια και τα γεγονότα είναι συνδεμένα με τραγούδια και κεντημένα με αγαπημένους στίχους Εκπληκτική κοινωνική και ιστορική καταγραφή της Ελλάδας κάποιες δεκαετίες πριν. Πολλοί γράφουν ωραία αλλά δεν διεκδικούν επάξια όλοι τον τίτλο του συγγραφέα. Ο Κώστας τον έχει κερδίσει, καθώς διαθέτει μαεστρία στο να εντοπίζει και να αποκωδικοποιεί τα φυλαχτά της ζωής και του έρωτα. Το παλιό μοντέλο ενός επιτυχημένου συγγραφέα ήταν μια φιγούρα απόμακρη, σκοτεινή και μυστηριακή. Εδώ έχουμε έναν σύγχρονο συγγραφέα, χαμογελαστό, αισιόδοξο κατ επιλογήν, φωτεινό, δημιουργικό, κοινωνικό με οξύ νου και απίθανο χιούμορ. Τι σκέφτεται ο αναγνώστης μετά από τη «βύθιση» σε ένα τέτοιο ανάγνωσμα;; Ότι «αν η καρδιά μπορούσε να σκεφτεί, θα σταματούσε.” (Fernando Pessoa).

 

Νατάσα Ράγιου

 

 

danaiBezantakouΈνα βιβλίο που δεν θες να τελειώσει, σε συνεπαίρνει και ξεχνάς πότε το ξεκίνησες και τι ώρα έχει φτάσει. Έρωτες που όλοι θέλουμε να ζήσουμε. Απίστευτη πλοκή χωρίς να ξέρεις πως θα εξελιχθεί. Και όλα αυτά μέσα από εκπληκτικές εικόνες. Την λίμνη των Ιωαννίνων, το Παρίσι, την Πάτμο, το Γαλαξίδι…. Μέσα σε δυο ημέρες που μου πήρε για να το διαβάσω ζούσα σε έναν άλλο κόσμο. Κράτησα μεταξύ άλλων την φράση «ο θυμός και η οργή κρατούν αιχμάλωτο τον άνθρωπο». Ευχαριστώ για την τιμή να είμαι μέρος αυτού του ταξιδιού σε έναν κόσμο που πρέπει να γυρίσουμε. Στον κόσμο των ποιοτικών βιβλίων.

 

Danae Bezantakou
Managing Director / NAVIGATOR SHIPPING CONSULTANTS LTD

 

 


tinaMesaropoulouΣυγκλονιστικό, ανατρεπτικό και, γρήγορο. Αυτό είναι με τρεις λέξεις το «Μη με λησμόνει» του Κώστα Κρομμύδα. Πιο ώριμος από ποτέ στο τρίτο του λογοτεχνικό πόνημα ο συγγραφέας μπλέκει με τον πλέον αριστοτεχνικό τρόπο τις τόσο διαφορετικές ιστορίες που ωστόσο συναντιούνται λίγο πριν το φινάλε για να απαντήσουν σε όλα τα ερωτήματα του αναγνώστη. Το παρόν αναμειγνύεται γλυκά με το παρελθόν και το μείγμα είναι εκρηκτικό. Ένα βιβλίο που χάρη στην παραστατικότητα των εικόνων θα μπορούσε γιατί όχι να αποτελέσει τη βάση για το σενάριο μιας καλής τηλεοπτικής σειράς ή μιας κινηματογραφικής ταινίας. Από την πρώτη έως την τελευταία σελίδα άλλωστε νιώθεις πως είσαι θεατής και συνοδοιπόρος σε αυτό το ομολογουμένως αλησμόνητο ταξίδι…

Τίνα Μεσαροπούλου
Δημοσιογράφος-Τηλεκριτικός

 

 


giotaRigaΑρκούν οι πρώτες σελίδες για να σας παρασύρουν. Οι ήρωες παλεύουν με τα πάθη τους. Το καλό –το κακό, το δίκιο – το άδικο, η ζωή- ο θάνατος, ο έρωτας ορίζουν τις ζωές τους. Οι πράξεις του παρελθόντος είναι ανοιχτοί λογαριασμοί.
Η κινηματογραφική αφήγηση, η αγωνία και η ανατρεπτική πλοκή κάνουν και αυτό το βιβλίο του Κώστα Κρομμύδα καθηλωτικό και αλησμόνητο.

Γιώτα Ρήγα, MD Δερματολογος-Αφροδισιολογος

 

 


vasilikiSylviePapageorgopoulouΜια δυνατή ιστορία που σε αγγίζει και σε συγκινεί. Είναι πολλά τα συναισθήματα που ξεδιπλώνονται καθ’όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης… η αγάπη αντιμετωπίζει το μίσος, η τραγωδία την ευτυχία, η αδικία την συχώρεση, αλλά και η μοίρα, το πεπρωμένο είναι βασικό συστατικό. Η συνάντηση του Κωνσταντίνου με την Πέρσα, μόνο τυχαία δεν είναι και γίνεται ακριβώς τη στιγμή που το χρειάζεται περισσότερο ο καθένας τους. Άλλωστε ότι είναι να γίνει θα γίνει… Το «Μη με λησμόνει» έρχεται να σε συνεπάρει και να σου ψιθυρίσει να ζήσεις, να τολμήσεις και ας είναι λάθος, γιατί η ζωή περνά και πίσω δεν γυρίζει.

Βασιλική Συλβί Παπαγεωργοπούλου
Director of Promosalons Greece, promotion of French trade exhibitions

 

 

 


13876546_10207064435506238_2737925641956438102_nTο «Μη με λησμόνει» : ειναι  ένα εκπληκτικό, ανατρεπτικό μυθιστόρημα ,με γρηγορη πλοκη και ζωντανές εικόνες.Πραγματικά εντυπωσιασμένη από τα τόσο έντονα συναισθήματα που μου έβγαλε στην επιφάνεια. Σίγουρα είναι από τα βιβλία που μένουν στον αναγνώστη . Δεν μιλά απλά για τις ανθρώπινες σχέσεις και τα μυστικά που κρύβουμε μέσα μας! Μίλα για τη δύναμη που πηγάζει από μέσα μας. Αυτή που ξέρει να διαπερνά εμάς και όλους όσους τυχαίνει να έχουμε στο πλευρό μας. Τη δύναμη που εκπέμπουμε ή μεταδίδουμε γύρω μας. Άλλοτε βουβή και άλλοτε θορυβώδη. Τη δύναμη της αγάπης. Αυτή τη δύναμη που πρέπει να βρούμε όλοι μας …

 

Σε ένα συναρπαστικό σενάριο, το οποίο στο μυαλό του αναγνώστη εκτυλίσσεται πολύ κινηματογραφικά, το βιβλίο αυτό καθηλώνει όχι μόνο από την εύκολη αφήγησή του αλλά και από την ανατρεπτική του πλοκή. Είναι πραγματικά σπουδαίο το πώς ο συγγραφέας καταφέρνει να περιγράψει φαινομενικά διαφορετικές και ανεξάρτητες ιστορίες και σιγά σιγά να τις δέσει όλες μαζί σε ένα κυκλώνα συμπτώσεων που αφήνουν τον αναγνώστη άφωνο να προσπαθεί να «καταβροχθίσει» όσο πιο σύντομα μπορεί την ιστορία.
Τρυφερό, διδακτικό, χαρούμενο και λυπητερό συνάμα, το βιβλίο θίγει πολλά ζητήματα που αντιμετωπίζουμε σήμερα, επιτυγχάνοντας να περάσει μια αισιόδοξη νότα στον αναγνώστη και τονίζοντας πως αυτά που αξίζουν στη ζωή δεν λησμονιούνται!

Έχει στιγμές που σου μένουν. Γράφει δημοσιογραφικά – με σύντομες προτάσεις, ζωντανές εικόνες… Γράφει κινηματογραφικά – με σύντομες σκηνές, γρήγορη δράση, ανατροπές. 


μπράβο στον συγγραφεα.
Ακόμη μια φορά με καθήλωσε

Γιώτα Μιχαλούδη

 

Τραγούδια που έχουν γραφτεί για το βιβλίο